Belgisch optimisme de kop ingedrukt

De Belgen geven, na een uitstekende start, een 0-2 voorsprong uit handen tegen een fysiek sterk Kazachstan. De hoop op beterschap, die bij spelers en fans leefde na een degelijke wedstrijd tegen Servië, wordt weer tenietgedaan. Of hoe de geschiedenis zich herhaalt...

Voor de start van de kwalificatiewedstrijden voor Euro 2008 leefden de Rode Duivels weer op hoop. Met Rene Vandereycken werd er een tactisch sterke coach aangesteld die voor vernieuwing moest zorgen bij de getergde Belgische nationale ploeg. Het pessimisme maakte plaats voor een licht optimisme. België wachtte een mooie voetbaltoekomst met jonge goden als Steven Defour en Vincent Kompany. Een scoreloos gelijkspel thuis tegen Kazachstan op 16 augustus 2006 drukte echter alle verwachtingen de kop in. Het nieuwe België speelde inspiratieloos, was bij onmachte om een fatsoenlijke kans bijeen te voetballen en het gelijkspel was een logische uitslag.

Een goed jaar later stonden de Duivels wederom tegenover de jongens uit Kazachstan. Ook deze keer was er weer een licht optimisme te bespeuren. België ging drie weken geleden winnen tegen Servië met een sterke prestatie van Moussa Dembele en Kevin Mirallas. Ook de terugkeer van Vincent Kompany was een feit en met dit elftal stond België eindelijk op zijn sterkst. Kazachstan moest deze keer voor de bijl gaan, zelfs de hoop op kwalificatie voor het EK volgend jaar wakkerde op. Na 20 minuten stonden de Duivels al 0-2 voor dankzij Karel Geraerts en Kevin Mirallas. De Belgen controleerden de wedstrijd en toonden zelfs prachtig combinatievoetbal met als dirigent Standard-aanvoerder Steven Defour.

Maar in de 39e minuut scoorde Biakov de 1-2 na een fout van Vermaelen. Diezelfde Thomas Vermaelen zou na de rust lekker verder blijven stuntelen, net als zijn teamgenoten. De Kazachen kwamen vol enthousiasme uit de kleedkamer en de Belgen leken een totale metamorfose te hebben ondergaan. Het vlotte combinatievoetbal was helemaal verdwenen en de Duivels kwamen op elk vlak te kort. Dit resulteerde in de 75e minuut in een strafschop voor Kazachstan die feilloos werd omgezet door Smakov. Vandereycken probeerde de grip op de wedstrijd te herstellen door Mirallas te wisselen voor Vertonghen, een mooi staaltje lafheid van de Belgische bondscoach. In plaats van na de rust door te drukken, ging de Belgen terugtrekken en kreeg zo het deksel op de neus. Defour, die voor de rust nog schitterde, kwam na de rust niet meer in het stuk voor. Als er geknokt moet worden dan heb je aan Defour weinig tot niets.

België is weer met beiden voetjes op de grond gezet door de enthousiaste Kazachen. De jonge Duivels hebben nog veel te leren en het gebrek aan een echte leidersfiguur laat zich ook weer opmerken. Tijdens de tweede helft was er niemand die opstond bij de Belgen en de spirit er weer in bracht. De eerste 20 minuten van de wedstrijd waren zeer hoopvol maar de onmacht na de rust om het evenwicht te herstellen is verontrustend. Over EK-kwalificatie hoeven we ons geen illusies te maken, let's face it: we zijn uitgeschakeld. Wederom is bewezen dat de Belgen de voetjes op de grond moet houden en niet gaan zweven na een overwinning, we zijn er nog lang niet!