Walgelijk, maar begrijpelijk

Het is nu ongeveer een jaar geleden dat Juventus zijn comeback moest maken via de serie B. De ploeg was betrokken bij een omkoopschandaal. De gunsten van derden werden gekocht.

Misselijkmakend, maar begrijpelijk in het licht van de hedendaagse maatschappij. Als fans hebben we het altijd over de enorme salarissen die voetballers ontvangen. Echter, die groep is klein. Heel klein. Veel voetballers moeten voor 2 of 3 modale jaarsalarissen de zelfde arbeid leveren. Na hun 35ste levensjaar zijn ze op en eigenlijk niet meer in staat te werken. Dan heb je dus lang niet genoeg verdiend om de rest van je leven niks meer te hoeven doen. Je moet gaan werken, maar welk werk? Vaak heeft men een slechte opleiding. Ze zijn werkelijk versleten of kunnen gewoon geen geschikt werk vinden met het diploma dat zij op zak hebben. Ze waren gewend om zorgeloos te leven. Met een modaal baantje gaat dat niet meer. Hoe ga je dan zorgden dat je niet in de problemen komt? Juist, je lost dit probleem al op tijdens je carrière..

Aangezien je als modale voetballer nooit de bedragen zult kunnen verdienen die een Ronaldinho of Káká krijgt moet je creatief zijn. Dan ge je wedstrijden verkopen. Wedstrijden die je vaak toch al wel zou verliezen. Zo doen ambtenaren in een dictatuur dat ook. Als je hen de juiste hoeveelheden geld toestopt krijg je meteen alles gedaan bij hen zonder dat je daar moeite voor hoeft te doen. Geweldig, als je genoeg geld hebt. Als je ze dit geld niet geeft krijg je bepaalde zaken ook wel gedaan, alleen duurt het dan een stuk langer. Kortom, je moet er moeite voor doen en je hebt geen enkele zekerheid. Het voetbal verschilt daar niet in. Wie het geld heeft, kan kopen wat hij wil. Wij noemen dat corruptie, in een dictatuur noemt men dat ‘marktwerking.’

Die voetballers zijn eigenlijk de ambtenaren uit een dictatuur. Jij kunt krijgen wat je hebben wilt, maar dat heeft zijn prijs. Kortom, je koopt de corrupte voetballer om. Die staat weer een deel van dat geld af aan andere mensen die moeten helpen. Er wordt verloren, iemand mag scoren, noem maar op. Ik wil het niet goed praten wat die voetballers doen, maar ik kan het wel begrijpen. Je wilt je gezin een goed leven geven. Brood op de plank na je carrière, op deze voet verder leven en niet op elke cent moeten letten. Ja, het is verboden, het is onethisch en de reinste oplichting van de fans. Die betalen mee aan jouw loon, maar mensen zijn niet ethisch, rationeel of eerlijk. We denken op de eerste plaats aan onszelf, onze omgeving en onze basale behoeftes! Overweeg dat ook eens voor je oordeelt over mensen die in een bepaalde situatie het zelfde handelden als jij gedaan zou hebben. Zeggen ‘ dat zou ik nooit doen’ heeft geen zin. Recente onderzoeken hebben al lang aangetoond dat het wel zo is.

Scheidsrechters zijn nog makkelijker te beïnvloeden. Zij krijgen niet of nauwelijks betaalt voor hun werkzaamheden. Wanneer een rijke oom met een zak geld naar hen toe komt is het pleit snel beslecht. Voor een mooi jaarsalaris een discutabele strafschop geven, dat merkt toch niemand? Gezien zij vaak een gewone baan hebben, kunnen zij een bonus dus extra goed gebruiken. Een keertje extra op vakantie, die nieuwe auto kopen of sparen voor het pensioen. Aangezien we leven in een kapitalistische maatschappij is geld de enige macht. Wat je kunt uitgeven en door die uitgaven kunt bezitten geeft je aanzien. Het bepaalt wie je bent. Niets meer en niets minder. Dat mensen in de voetballerij daar aan meedoen is toch niet meer dan logisch? Nogmaals, ik wil het niet goed praten. Echter, kan ik het wel begrijpen wanneer ik het tegen het licht van de maatschappij houdt.