De engel van Madrid

In een reeks portretten over club iconen, mensen die al heel hun leven bij een club spelen en hun stempel hebben gedrukt, heb ik de eer af te trappen. Ik heb gekozen voor een voetballer die ik lief heb, als speler, sinds de eerste keer dat ik hem zag spelen. Raúl Gonzales Blanco.

Raúl werd geboren op 27 Juni 1977. Hij groeide op in de modale wijk San Cristóbal de los Ángeles (Madrid). Op 1 juli 1999 trouwde hij met Mamen Sanz. De vrouw met wie hij 4 kinderen kreeg. Jorge (25 Februari 2000), Hugo (20 November 2002), Hector en Mateo (17 November 2004). Hij kust ook na elke goal zijn trouwring als gebaar voor zijn vrouw. Naast voetbal houd hij ook van lezen en het luisteren naar verschillende soorten Spaanse muziek.

In zijn 13e levensjaar schreef zijn vader hem in voor de jeugd van Atletico Madrid. Daar doorliep hij alle niveaus probleemloos. Ook werd hij er nationaal kampioen met het onder 15 team. Hij leek op weg naar de hoofdmacht. Echter, toen de voorzitter van Atletico de jeugd opdoekte kreeg hij een kans bij aartsrivaal Real. Een onverdeeld succes, want op 17 jarige leeftijd maakte hij zijn debuut in de hoofdmacht. Hij begon er zijn carrière als linkermiddenvelder, maar speelde later vooral in de spits of als schaduwspits.

De afgelopen 13 seizoenen in Raúl met afstand de meeste bepalende speler geweest voor de club. Zo scoorde hij 191 goals in 451 competitie wedstrijden en wist hij ook nog eens voor 57 treffers te teken in de Champions League. Ook vormde hij jarenlang een dodelijk duo met Fernando Morientes. Een duo waar elke verdediging schrik van had. Daarnaast won hij bijna elke hoofdprijs die er mogelijk te winnen valt voor een speler bij zijn club. Alleen de Spaanse Beker wist hij nog nooit op zijn naam te schrijven. Net als het succes bij het nationaal elftal nog altijd is uitgebleven.

Toch was Raúl de laatste jaren niet meer in grootse vorm. Hij leek te vergaan tussen de ego’s van de sterren om hem heen. Als nuchtere jongen buiten het veld paste hij niet in het ensemble van opgezwollen ego’s. Zijn productie bleef de laatste jaren dan ook beperkt. Toch lijkt hij met de komst van Schüster weer tot bloei. Zo scoorde hij in zijn laatste 6 optredens voor de club 4 keer. Deze 6 optredens betekenen dat Raúl alweer aan zijn 14e seizoen bij de Koninklijke begint. Daarom mogen we hem gerust een clublegende noemen.

Palmares: Spaans kampioen (1995, 1997, 2001, 2003 en 2007 Spaanse Super Cup (1997, 2001 en 2003) Champions League (1998, 2000 en 2002) Europese Super Cup (2002) Wereldkampioenschap clubteams (1998 en 2002)