Ajax 95, was het een droom?

Als je Ajax nu ziet stuntelen en de malaise van het Nederlandse voetbal in het algemeen je huiskamer in komt via de TV, dan is het moeilijk voor te stellen dat er ooit een periode was waarin de Nederlandse clubs Europa overheersten.

Af en toe pak ik de oude banden er weer eens bij, om me ervan te gewissen dat het geen droom was. Uitslagen als 2-0 uit bij Real Madrid en 5-2 tegen Bayern Munchen vonden we toen héél normaal. Sterker nog, ik kan me nog goed herinneren dat ik het spel van Ajax saai vond. 'Want ze wonnen toch wel met dat eeuwige balbezit'.

Als ze een keertje verloren, zoals verrassend gebeurde in eigen huis door Panathinaikos, dat tegen alle verhoudingen in door een countertje met 0-1 won, dan zetten ze dat met het grootste gemak recht in de uitwedstrijd (0-3). En iedereen verwachtte dat dit zou gebeuren.

Waneer je de beelden nog eens terugkijkt dan zie je behalve het verzorgde spel dat de individuele kwaliteiten van de spelers de doorslag geven. Jari Litmanen, Nwanko Kanu, Edgar Davids, Finidi George, Ronald de Boer, Marc Overmars en nog een rij anderen konden zoveel met een bal dat het circulatievoetbal dat Ajax speelde mogelijk werd.

De realiteit is dat Ajax op dit moment zulke individuele kwaliteit mist. Al jaren eigenlijk. De vraag is of ze ooit in staat zullen zijn het oude niveau weer te halen. Het Bosman arrest heeft wat dat betreft een hoop kapot gemaakt voor de Nederlandse clubs. Af en toe moet ik mezelf in de arm knijpen om me eraan te herinneren dat die successen er echt zijn geweest, maar het is alweer zo lang geleden. Zal een club uit de Nederlandse top-4 ooit onze Mickey Mouse league weer ontstijgen en de Europese velden domineren?