Hugo Camps over trainers

Wie herinnert zich nog het mooie programma Sport aan Tafel op RTL5? De vader van alle voetbal praatprogramma's op de TV. Vier oude heren in een donkere, stoffige entourage waar Johan Derksen zijn sigaren nog mocht roken. Naast hem zal Hugo Camps, die met zijn dichterlijke welbespraaktheid elke keer weer fantastisch de juiste snaar wist te treffen.

Tegenwoordig hebben we Youri Mulder, Hugo Borst, Willem van Hanegem en (nog steeds) Johan Derksen op de buis als het om voetbal praatprogramma's gaat. Op zich niets mis mee, maar af en toe mis ik de tijd wel dat Hugo Camps en Johan Derksen samen in één programma acteerden. Hugo Camps gooide er zo uit de losse pols uitspraken uit waar een gewone sterveling maanden op zou moeten broeden.

Om die mooie tijden nog eens terug te halen, zal ik wat uitspraken van Hugo Camps uit Sport aan Tafel citeren. Deze keer zijn het zijn uitspraken over trainers.

Bert van Marwijk

Bij Van Marwijk denk ik soms: wat doet die man daar? Hij hoort thuis achter het loket. Zoals elke Feyenoord speler op een gegeven moment, op een dood moment in de wedstrijd, thuishoort op het perron of achter een loket.

Bert van Marwijk is de verpersoonlijking van Feyenoord. Zo'n man heeft Feyenoord in geen jaren meer gehad. Het waren allemaal cosmetische lullen of professoren.

Eén ding weet je zeker Van Marwijk zal nooit in de verleiding komen om een karate trap uit te voeren, dat is dus winst.

Jan Wouters

Wouters heeft in tegenstelling tot Beenhakker geen regenjas nodig om verdrietig of geëmotioneerd te zijn.

Willem van Hanegem

Wat ik merkwaardig vind aan Willem van Hanegem is zijn geritualiseerde leukigheid.

Eric Gerets

Ik word een beetje ziek van het oeuvre van schijnheiligheid van Erik Gerets.

Er is sprake van een incestueuze relatie tussen Erik Gerets en Harry van Raaij.

Gerets: als trainer doet ie het goed alleen hij moet die regendansen langs de lijn eens inkorten.

Leo Beenhakker

Leo Beenhakker is een parasiet van het manco.

Johan Neeskens

Neeskens doet niet moeilijk, hij gaat geen lulverhalen ophangen over systemen of beschavingsidealen.

Alle internationals waren gek van Johan Neeskens. Iedereen wilde door hem getackeld worden, vaak tot bloedens toe.

Neeskens beweegt niet langs de zijlijn. Hij staat daar niet te dansen zoals andere halve gare. Hij staat daar gewoon roerloos als een monument.

Co Adriaanse

Co was bij Ajax zijn eigen schaduw gaan wantrouwen. Hij had een soort paranoia over zich.

Een trainer als Adriaanse moet nog een beetje normaal blijven doen en tekst en uitleg geven en zich niet als een soort wandelend monument vertonen.

Co Adriaanse is een mime speler, hij denkt als hij 1 wenkbrauw optrekt dat hij al gesproken heeft.

Co is een hele aardige warme man, sterker nog hij zou Marijnissen een lesje in beschaving kunnen geven.

Ik zeg dit met een bloedend hart. Ik denk dat Co een beetje in de war is. Het sneeuwt in zijn hoofd.

Dick Advocaat

Dick Advocaat is de mooiste karikatuur van Napoleon die ooit vlees is geworden.

Louis van Gaal

Van Gaal laat zich verleiden door de retoriek van barretje Hilton.

Mannetjes als Wotte en van Gaal zijn vleesgeworden cornervlaggen.

Van Gaal zou zich het liefst ook nog met de nationale bank bemoeien. Hij blijft toch een kleine megalomane keizer.

Alles is theater geworden bij hem, het gaat niet meer om redelijkheid, prestige of gezag. Van Gaal voert een nummer op. Een groot spektakelnummer, als Andre van Duin alleen met wat meer klei aan de voeten.

Van Gaal is net een amateurtoneelspeler uit de Veluwe.

Toen Louis van gaal hoorde van de masterclass van Johan Cruyff sprak hij boos, Master? Master? Ik ben de master!

In traagheid was Van Gaal zijn generatie ver vooruit.

Ton Boot

Ton Boot moet zich niet als een dansende hooivork opstellen.

Ton Boot is een schreeuwlelijk. Ik vrees toch een beetje voor mevrouw Boot, die volgens mij elke dag de asbakken moet ontwijken.

Frans Adelaar

Frans Adelaar is een omhooggevallen intellectueel met aftrek van Aristotolis en Propper.

Huub Stevens

Je zag Huub Stevens in 5 minuten 10 jaar ouder worden. In 1 keer zag hij eruit als Andrei Tchmil.

Robert Maaskant

Robert Maaskant altijd met z’n C&A pakje aan, hij is zo’n geparfumeerd mannetje. Dan denk ik hij heeft zelf een psychiater nodig.

Voetbaltrainers die een sportpsycholoog inhuren horen per direct te worden ontslagen wegens lafheid, vaandelvlucht en koketterie met valse chique.

Maaskant wil alles likken en kneden terwijl voetbal een sport voor dissidenten en cowboys is.