Nederland is koud en kil

Een onderwerp dat los staat van voetbal, ook dat valt op Uithaal.nl te lezen. In dit artikel aandacht voor Nederland. Ik vind dat een koud en kil land, waar alles ruim van te voren moet worden afgesproken, zodat het in ons schema past.

De aanleiding van dit onderwerp is doordat ik eens om me heen ben gaan kijken, hoe het hier in ons land eraan toe gaat. Dit ben ik ook gaan vergelijken met mijn ervaringen die ik heb. Natuurlijk, net als iedereen mijn vakanties in het buitenland. Maar een week alleen in Turkije in een Turks in een gastgezin, dat was bijzonder en dan zie je écht een onderscheid.

Zeker als in de Nederlandse gebruiken vergelijk met dit Zuidelijke land dan vind ik Nederland gewoon koud en kil. Wij hebben een groepjes mentaliteit, laat ik een voorbeeld geven.

Op feestjes zie je bepaalde clubjes met elkaar omgaan, nieuwe mensen komen maar mondjesmaat binnendruppelen in die vaste vrienden groepen. In Zuidelijkere landen is dat anders, iemand geeft een feestje en vindt het leuk als jij weer nieuwe mensen meebrengt. Nederland is bang, wij zijn bang. Stel je voor dat het niet klikt tussen wat verschillende soorten vrienden dan vallen er stiltes of zelfs erger. Er zijn natuurlijk uitzonderingen maar dat zijn meestal de feestjes van de buitenlanders onder ons of mensen die veel gereisd hebben en hun eigen achtergrond hebben losgelaten.

Een ander prachtig voorbeeld om aan te tonen hoe wij Nederlanders eigenlijk zijn, is het volgende. Een vriend of vriendin komt onverwachts op bezoek. Zomaar midden in jouw drukke schema. Dat terwijl jij je was nog moet doen, je niet genoeg eten hebt gemaakt etc... Kortom; druk, druk, druk heb je het. Eén kopje koffie dan, maar daarna moet diegene ook echt weggaan. In de wat zuidelijkere landen, neem bijvoorbeeld Italië, zal dit heel anders gaan. Ze zullen een extra bord pakken, pak een stoel en schuif aan. De was komt wel wat later, en och die paar happen eten minder maken niet uit voor ons of we maken nog wat extra. Het is gezellig, daar gaat het om.

Ik ben afgelopen jaar naar Turkije geweest, ik heb hier één van de mooiste weken gehad in de afgelopen jaren, misschien wel in mijn leven. Ik heb meerdere argumenten om dat te zeggen maar de basis is dat er behalve de temperatuur opzich er ook meer onderlinge een warmte was. Het voelde aan als één grote familie, met elkaar zijn. Zo zie je dit ook vaak in Nederland bij Surinaamse, Turkse en Marokkaanse families, het is één grote familie.

Tot zover mijn beklaag over Nederland. Iedereen die dit leest zal het snel weer vergeten, neem een kijkje in je agenda en zie de weer vol met ver van te voren geplande afspraken, zoals het in Nederland hoort.