Realiteit: Nederland glijdt af

Deze zomer waren wij nog zo vol van ons Nederlandse voetbal. We wonnen het EK -21 en het Nederlands Elftal speelde semi-goed in Azië. Louter superlatieven voor ons ‘geweldige’ voetbal. Dan is de realiteit een half jaar later nogal ontnuchterend.

Het clubvoetbal heeft aangetoond dat wij Europees niet meer meetellen. Ajax overleefde zowel de voorronde van de Champions League, als de eerste ronde van UEFA Cup niet. Voor PSV dreigt een roemloze uitschakeling in de Champions League. Ook FC Twente, FC Groningen en Heerenveen lieten Europees weinig zien. Getafe, Fiorentina en Helsingborgs waren een maat te groot in de eerste ronde UEFA Cup. Dag coëfficiëntranglijst.

Om even te illustreren hoe slecht we het dit seizoen doen een voorbeeld. Wij staan twintigste op de lijst dit seizoen. Net voor Cyprus, maar achter België, Schotland en zelfs Noorwegen. Nu mag ik dan negatief doen, maar als wij zo geweldig zijn als voetballand. Waarom staan we dan niet hoger? Zou het soms kunnen dat wij ons overschatten? Het lijkt mij wel. De resultaten wijzen voor zich.

Over onze aanvallende speelstijl zal ik al helemaal niet beginnen. Waar AZ vorig jaar nog wel eens frivool speelde, pelen ze nu vaak stug en star. Deze week was het in Neurenberg ook weer niet om aan te zien vooral na de rust. De ploeg is geen schim meer van wat het ooit geweest is. Helaas, maar waar. In de toekomst zal de ploeg wel bijtrekken. Er loopt talent genoeg rond. De vraag is alleen of het op tijd zal zijn.

Oranje laat ik maar even buiten beschouwing. Die zijn de energie niet eens waard. Wie niet met meer dan 1 – 0 kan winnen van Luxemburg, is geen EK waard. Noem mij een pessimist, altijd negatief en een zeur. Vraag me eens een fatsoenlijke column te schijven of wat dan ook. De feiten liegen niet. Ik ben niet meer als realistisch wanneer ik zeg dat wij afglijden. Afglijden in dezelfde diepe put als België.