Ajacide blijkt een ziekte

Op verschillende sites op internet kom ik een beschrijving van de ziekte ajacide tegen. Ik wist niet dat het bestond, maar erg verbaasd was ik er ook niet over. Eigenlijk vallen er ineens heel veel puzzelstukjes op hun plaats. In mijn omgeving zie ik dit verschijnsel ook regelmatig terugkomen.

Misschien dat we de mensen die lijden aan ajacide wat beter begrijpen nu we weten wat de aandoening inhoudt. In plaats van boos te worden kunnen we ook denken: “ach, ze kunnen er ook niets aan doen”. Negeren is denk ik de beste oplossing.

De ziekte word als volgt beschreven op oa de oncyclo.pedie.info-wiki op internet:

“Ajacide is een psychische aandoening. De patiënt lijdt aan hevige waanbeelden en een verwrongen zelfbeeld. Ook hallucinaties komen veelvuldig voor. Ajacide draagt bij aan een attitude waarbij men steeds denkt de beste te zijn, vooral wanneer dit absoluut niet het geval is.

Ajacide komt dan ook vooral voor bij personen uit achterstandsgroepen, mensen met sociale en fysieke defecten en pubers. De ajacied heeft veelal overgewicht, vormen van acné, draagt doorgaans een meekleurende bril), heeft een voorliefde voor zware nep sieraden en goedkope sportkleding, en beoefent vaak atletiek (hardlopen).

Aangezien de ajacied - naast zijn fysieke verschijning - lijdt aan tunnelvisie en temporele blindheid, zijn de contactuele eigenschappen van een patiënt vaak niet-bestaand. Zij bedienen zich daarom vaak van eenzijdige, non-face-to-face communicatie als teletekst, internet en e-mail om hun fantasieën te verspreiden. Ajacidische mensen treft men dan ook veel aan in de media.

Hoewel de aandoening in principe terminaal is, is genezing mogelijk. Twee keer achter elkaar verliezen is vaak voldoende om ajacide symptomen enkele maanden te neutraliseren. Ajacide is echter een recidivistische aandoening en is daarom zeer moeilijk te behandelen. Hoewel er voldoende behandelingen beschikbaar zijn zoals shocktherapie, lobotomie en knuppeltherapie, komt het vaak voor dat de patiënt niet voor zijn behandeling komt opdagen en nog vaker dat deze ervoor wegloopt. Ajacidelijders vertonen een aanmerkelijke ontwikkeling van de beenspieren, zij kunnen vaak hard wegrennen”.

Om het even heel kort samen te vatten. Ik hoop in het belang van de ajacidelijders dat er twee keer achter elkaar verloren wordt, zodat het terminale er in ieder geval weer even af is.