PES en mijn leven..

Van jongs af aan, ben ik opgegroeid met PES, beter bekend als Pro Evolution Soccer. FIFA was voor mij meer een algemeen populair spel dat iedereen speelde, omdat het de naam FIFA had. Ik moest me in het spel thuis voelen en het spel moest het gevoel creëren, alsof je in een echt stadion scoort.

Het begon allemaal op de Playstation 1. Toen PES nog ISS (International Superstar Soccer) was. Net als FIFA had ISS nog weinig tot geen licenties. Ik had echter alleen oog voor de bal, waardoor de echte namen van voetballers mij gestolen konden worden. Uiteindelijk was het moment daar: ISS werd PES en het werd omgetoverd in een versie voor de Playstation 2. Vrienden van mij werden vijanden en de sfeer werd langzaam kouder. Dit doordat ik vaak de bal in een onmogelijke minuut op een onmogelijke manier er inschoot. Dat was het begin van mijn PES-leven.

Nu meer dan 10 jaar later speel ik PES nog steeds. Met vrienden, online en tegen de computer. Vorig jaar december speelde ik pas één keer PES, omdat ik het druk met school had. Op een voetbalsite kwam ik een link tegen van een PES toernooi. Ik en een vriend van school waren meteen enthousiast. Toen was PES pas net uit, maar speelde ik het pas één keer vanwege school. Zo’n kans laat ik me dus niet ontgaan en vulde het inschrijfformulier zonder te denken in. Eenmaal aangekomen bij die maat, gingen we nog even wat oefenen. Als je pas één keer PES 6 (toendertijd) speelt, moet je nog even wennen aan de schiet en passeer wijze. Met de trein vertrokken we naar Amsterdam. Daar aangekomen veel enthousiaste mede Pro-ers. Allemaal in gesprek over één ding; PES. Ze hadden veel praatjes, wat me wel interessant leek om aan te horen. Er was zelfs iemand bij die ik verwachtte in de finale te zien spelen.

Aangezien je €25 betaalt om in te schrijven verwachtte ik ook wel een flinke som geld als je wint. 800 euro kon ik meeleven en zo ging ik verder met het bekijken van wedstrijden. Ik moest toch pas na één wedstrijd. Uiteindelijk was mijn doel 3rde te worden en dan te roepen: “Doe mij PES maar” (3rde krijgt spel naar keuze). Maar als je PES pas één keer had gespeelt (deel 6) hoe wil je dan tegen jongens spelen die 24 uur per dag met de controller in de weer zijn verslaan.

Daar speelde ik dan, met veel vertrouwen, tegen spelers die niet normaal veel deden aan tactiek en opstelling. Ik deed 4-3-3 en daar hield het bij op. Aangezien ik een speler ben die met weinig tactiek mijn eigen spel creër. Eenmaal bij de laatste wedstrijd aangekomen was al zeker dat ik door was helaas voor een maat van mij niet. Dus kon die toezien hoe ik de volgende ronde eruit zou worden geketst. Maar niets leek minder waar. Met een harde wedstrijd, waarbij ik drie maal rood kreeg maakte ik een sologoal met Adriano en schoot de bal ver in de linkerkruising. Penalty’s waren het effect van me overwinnen en tevens naar de beste zestien van het toernooi.

Nadat me duidelijk was dat ik bij de beste zestien was aangekomen, begon het bij mij toch wel te kriebelen. Mijn gedachte was dat hier het eind in zicht zou zijn. Speelde minder, maar deze Italiaan was net sterker. Hij speelde wel met een ML-team en ik met een normaal team. Maar ik moest hem gewoon afmaken. Mijn dag was geslaagd en ging met een goed gevoel richting huis. Officiële Nederlandse Kampioenschappen werd ik zestiende. Mijn doel was geslaagd.

Wordt vervolgd

Indruk van een PES toernooi (ben ik niet)

PES finale op bios scherm