Voetbal is kinderhandel in Afrika

De BBC kwam deze maand met een reportage over Afrikaanse kinderhandel. Voetballers worden op steeds jongere leeftijd door dubieuze makelaars naar Europa gebracht, zonder uitzicht op een club. Deze trend lijkt zich uit te breiden, ten koste van de talenten en hun families.

Je kent ze wel, de straatverkopers die in Parijs, Londen, Amsterdam en elders proberen nepartikelen en souvenirs te slijten. Dat doen ze noodgedwongen, omdat ze geen andere mogelijkheden hebben om aan geld te komen. Ze zijn hier naartoe gekomen als economisch vluchteling of door mensenhandel. Bij die laatste categorie zitten ook steeds meer voetballers.

We vragen het Fahd Abu Bakari. Hij is 16 jaar, afkomstig uit Ghana. Hij hoopt de nieuwe Essien te worden en is te vinden op een zanderig veld ergens in Accra, de hoofdstad van het land. Hij zegt dat er regelmatig 'scouts' komen kijken bij zijn club. Hij zou naar Europa kunnen, maar het geld bij elkaar schrapen is niet eenvoudig.

"Sommige jongens vragen financiële steun van hun familie. Wanneer ze dan succesvol zijn beloven ze het terug te betalen", zegt Fahd. Fahd's moeder Christiana Kissiwah ziet het wel zitten dat haar zoon naar Europa gaat. Succes voor haar zoon zou ook succes voor de hele familie betekenen: de kans op een beter leven.

Fahd en zijn ouders zijn een makkelijke prooi voor een groeiend aantal ongelicenceerde agenten en zelfbenoemde voetbalscholen in Ghana. Zij claimen dat ze het talent kunnen introduceren bij een topclub in Europa. Uiteraard wel tegen betaling van een vorstelijke vergoeding vooraf.

Kallis Karlton-Senaye is één van de dubieuze agenten die actief is talenten naar Europa te brengen. Hij schept graag op over het feit dat hij nooit een contract heeft getekend met één van de vele spelers die hij inmiddels op het vliegtuig naar Europa heeft gezet.

"Mijn woord is genoeg", zegt hij. "Ik ben te vertrouwen en de spelers weten dit." Dat hij geen licentie heeft is volgens hem geen probleem. "We leveren een dienst die net zo goed is of beter als de agenten met een licentie" beweert hij. "We doen alles alleen in het belang van de spelers."

Volgens hem is het helemaal niet mogelijk dat er illegaal spelers naar Europa worden gestuurd, omdat het moeilijk zou zijn de juiste paspoorten en visa te regelen. Als we Karlton-Senaye mogen geloven is alles koek en ei.

Maar de realiteit is anders. In Lyon in Frankrijk, spreken we een Kameroenese man die zijn naam niet wil geven, maar zijn verhaal is typisch voor de mensenhandel in voetballers die gaande is.

Zijn familie betaalde 750 euro aan een agent om hem naar Europa te brengen. Dit gebeurde acht jaar geleden: hij was toen pas 13 jaar(!)

"Toen we uit het vliegtuig stapten gingen we direct door naar een hotel. De agent vertrok en een paar uur later belde hij op dat ik te laat was gearriveerd voor de club waar ik bij zou moeten spelen, om nog in actie te komen dit seizoen. Hij zou het oplossen - maar belde daarna nooit meer."

"Ik had alleen een kleine tas met kleren bij me omdat hij zei dat alles geregeld zou worden. Ik ben nu op mezelf aangewezen en moet me verschuilen voor de politie. Ik heb geen visum en geen geld om terug naar huis te gaan."

De Europese Unie maakt zich zorgen over deze trend, maar heeft nog geen contrete plannen in petto. Hopelijk kan er iets aan gedaan worden, want niemand, behalve natuurlijk het gilde der dubieuze agenten en zakkenvullers, is bij deze situatie gebaat.

Bron: BBC.