Chelsea-fans moeten vrezen voor hun leven?

Sommigen onder ons zullen het zich nog wel herinneren. Leeds United ging in 2000 op bezoek bij Galatasaray voor een UEFA Cup ontmoeting, een prachtig affiche. Twee clubs die destijds aardig konden voetballen. Helaas vond de grootste strijd niet op het veld, maar buiten het veld plaats. Ik neem jullie mee naar 5 April 2000.

Deze bewuste datum zal voor altijd de boeken in gaan als een zwarte dag in de historie van het voetbal. Aan de vooravond van de wedstrijd breken er in heel Istanbul gevechten uit. De hooligans van beide clubs raken meerdere malen slaags met elkaar. Gevechten die volledig uit de hand liepen. De volgende beelden tonen de ziekelijke realiteit, die op de bewuste datum gold. Let wel op, want de beelden zijn niet geschikt voor de minderjarige onder ons.

Het werd een gevecht om leven en dood. Letterlijk en figuurlijk. De Engelse hooligans waren uit op een 'normaal' potje vechten. Helaas verkeken zij zich lelijk op het fanatisme van de turken. 'Een beetje vechten is niet zo erg, maar als je er messen bij gaat halen, dan ga je te ver.' vertelde een fan Leeds United. Het werd een ongelijke strijd, die aan twee fans van Leeds United het leven koste toen de gevechten escaleerde, op het Taksim- plein. Een gitzwart moment voor het Turkse en Engelse voetbal.

De Engelse hooligans verwijten de politie dat zij niet genoeg hebben gedaan om het geweld te voorkomen. Misschien zit daar een kern van waarheid in, maar was het überhaupt wel mogelijk? Er waren overal in de stad gevechten. Alles wat los stond werd gebruikt als wapen en genade kende men niet. Met het zelfde gemak waren er nog veel en veel meer doden gevallen. Uit noodgreep verkeerde de stad, op de dag van de wedstrijd, in staat van beleg. Om verdere escalatie te voorkomen.

Nu heb ik toch al een afkeer van hooliganisme, maar de manier die men in Turkije hanteert gaat er helemaal niet in. Welke zieke ziel haalt het in zijn hoofd zijn opponent te lijf te gaan met een mes. Alleen vanwege een opmerking over de vlag van zijn club of, omdat hij voor een andere club is. In mijn ogen ben je dan rijp om de rest van je leven een tbs-kliniek in te gaan.

Vanavond speelt Chelsea, in Istanbul, tegen Fenerbache. Twee clubs die geen voorgeschiedenis hebben, in onderlinge ontmoetingen. Verder staat het publiek van Chelsea ook niet bekend om buitensporig geweld. Daarbij mag aangenomen worden dat Turkije heeft geleerd van het verleden. Van deze wedstrijd tegen Leeds. Van de wedstrijd tegen Arsenal eerder dat jaar en recent, van de wedstrijd tegen Zwitserland. Laten we het hopen. In het belang van het voetbal.

Echter, de kans bestaat wel degelijk dat de supporters slaags raken met de Turken. Dan zullen ook zij een gevecht moeten leveren op leven en dood. Volgens de ongeschreven Turkse wetten van het Hooliganisme.