Louis van Gaal is onuitstaanbaar

De persconferentie en interviews na afloop van de Eredivisie wedstrijden zijn een groot circus. Trainers staan om het hardst clichés uit te braken en acteren een persoonlijkheid. Zeer vermakelijk, in de eerste weken. Naar mate het seizoen zich ontwikkeld begin ik me steeds meer te ergeren aan deze heren. Ze propageren de wijsheid in pacht te hebben, maar staan louter dom te kletsen.

Op de eerste plaats word ik verschrikkelijk moe van Louis van Gaal en Aad de Mos. De twee heren staan erom bekent een flamboyante persoonlijkheid te hebben. Maar moeten wij daar werkelijk elke week getuigen van zien? Toen ik Aad de Mos vorige week hoorde zeggen dat alles goed zou komen met Vitesse, als zij naar hem luisterde dacht ik dat ik droomde.

Vitesse speelde al weken niet goed. Tot twee keer toe haalde hij Megrelishvili vroeg in de wedstrijd naar de kant. Hij vocht een persoonlijk veto uit met de beste speler in de selectie en stootte daarmee iedereen tegen het zere been. Allemaal vanwege het feit dat Theo Janssen naar huis ging toen hij op de bank moest plaatsnemen tegen Excelsior. Het hoort niet, maar je beste speler op de bank zetten is ook geen zuivere koffie. Toch had hij het lef te roepen dat alles goed kwam als men naar hem luisterde. De man is het spoor volledig bijster.

Ook Louis van Gaal maakte zich de afgelopen weken belachelijk. Eerst besloot hij weg te gaan bij AZ. Vervolgens kwam hij op zijn woorden terug na een opwelling van speler, maar gaf deze wel de schuld van de malaise. Hem trof geen blaam. Ik heb al eerder gemeld dat ik dit een hele relatieve waarheid vind. Als je alle feiten naast elkaar ligt klopt het ook niet.

Wanneer zijn spelers de tactiek wel goed uitvoeren, maar niet winnen, steekt Louis de hand ook niet in eigen boezem. Nee, dan krijgt de scheidsrechter de schuld, vertelt hij hoeveel kansen zijn ploeg had en hoeveel pech zij hadden. Nooit zal hij Danny Koevermans niet had moeten verkopen. Hij zal ook nooit zeggen dat de door hem aangekochte spitsen niet kunnen scoren. Het is allemaal pech. Brute pech. Waarom hij zichzelf zo voor schut zet is mij een raadsel. De man heeft zoveel verstand van voetbal, maar komt met totaal onzinnige uitleggen. Die in combinatie met zijn enorme eigendunk onuitstaanbaar zijn.

Verder erger is mij ook mateloos aan Ron Jans. Sinds de leraar Duits successen behaalt met FC Groningen wordt hij elke week arroganter. Bij elk interview verschijnt hij met een zelfingenomen lach op televisie en probeert hij grappig te zijn. Dat is een tijdje leuk, maar niet elke week. Daarbij mist onze vrolijke Groningen elke vorm van persoonlijkheid.

De manier waarop zij afstand nam van de eerste helft tegen NAC Breda was lachwekkend. Bijna ongeloofwaardig. Ik had eerder de indruk dat hij zijn zelf ingenomen grijns moest onderdrukken, dan dat Ron werkelijk boos was. Ook de manier waarop hij afstand nam van de stadionbrand dit weekend was belachelijk. Hij deed het wel, maar eerder uit plicht dan dat hij het meende. Toch loopt iedereen met Ron Jans weg, dus ik zal het wel verkeerd zien zeker? Ik moet hem overigens nageven dat hij Louis van Gaal aardig durft aan te pakken. Alleen daarom kan ik hem zijn gedrag wel vergeven.

Een trainer voor wie ik wel een groot respect heb is Gertjan Verbeek. Een lekkere nuchtere boer zonder poeha. Hij heeft een duidelijk mening, ventileert die en zegt nooit te veel. Hij volgt zijn eigen weg en trekt zich van de hele wereld niets aan. Een man die op het gebied van training geven zijn tijd ver vooruit is, maar die tegenover de pest authentiek is. Open, eerlijk, rechtvaardig en recht door zee. Een man die zich niet anders voordoet dan hij is. Een man die ook zeker past bij zijn nieuwe werkgever, Feyenoord. Het is te hopen dat hij ook daar zichzelf zal blijven. Dan kan ik mijn respect voor hem behouden en zijn de kansen op succes, in Rotterdam, groot.