'Turkije is de terechte winnaar'
Oorspronkelijke publicatie ↗ · Bewaarde oorspronkelijke brongegevens (gzip) ↗
Zo, ik puf nog steeds na. Wat een wedstrijd, wat een wedstrijd. Ik kan het nog drie keer herhalen, wat een wedstrijd. Het EK leek voorbij voor Turkije na de 0-2 die door Plasil werd gemaakt. De wonderen zijn echter de wereld nog niet uit, want Turkije vocht zich op een geweldige manier terug.
In de eerste helft was het Tsjechië die het beste voetbalde. De bal was dan ook vooral in het bezit van de Tsjechen op de Turkse helft. Tot de 35ste minuut waren er geen kansen, maar wanneer de eerste kans zich voordeed ging deze ook direct raak. Het was Jan Koller die de 0-1 perfect in het doel kopte. Een kwaliteit die hij ondanks zijn oudere leeftijd nog steeds bezit.
In de tweede helft was er voor Turkije maar één taak: terugkomen in de wedstrijd. Dit lieten ze dan ook direct zien door vol op de aanval te spelen. Waar Turkije in de tweede helft het betere van het spel had, was het Tsjechië die de 0-2 maakte. Plasil wist de al bal netjes in te schieten. Het leek gedaan voor de Turken.
Wat kon Turkije met nog zo'n 30 minuten op het scorebord zien te tewerkstellen? Hoe konden ze vanuit deze bijna onmogelijke positie nog terugkomen? Het leek dan ook niet meer te gebeuren. Er waren veel foute aan hun zijde, en wat dacht je van de bal op de paal!? Of de penalty die daarna had moeten volgen? Ongelofelijk wat er allemaal gebeurde in de wedstrijd.
Het was Cech zijn avond niet, want zeker twee van de drie doelpunten die door Turkije werden gescoord zat hij niet goed. In de 75ste minuut scoorde Arda een doelpunt die Cech eruit had moeten tikken. De blunder die daarop volgde was overduidelijk, hij liet de bal door zijn handen glippen waarna Nihat de bal makkelijk kon intikken.
De laatste vijf minuten zijn waanzinnige vijf minuten. Er heerste chaos op het veld. Nihat scoort de 3-2, een prachtig doelpunt. Het buitenspel werd opgeheven na het verkeerd stappen van de laatste man. De Tsjechen vallen weer aan, maar verder dan een rode kaart voor de keeper komen ze niet. Tuncay op doel, wat stond het hem leuk.
Een wedstrijd waarin alles zat. Spanning, doelpunten, een rode kaart, hard werkende voetballers die alles geven en verschrikkelijke blunders waar de voetballer 's nachts nog lang van wakker zullen schrikken. Naar mijn inziens is Turkije de terechte winnaar.
Open de volledige museumweergave met reacties en archiefversies ↗