En dan verlaat je het veld... voor eeuwig?

Zwolle zat het bomvol tijdens de afscheidswedstrijd van Jaap Stam. Optredens van o.a. Thomas Berge maakte het de sfeer erg gezellig en het begon allemaal prima. De door regen onderbroken afscheidswedstrijd eindigde met een 3-3 gelijkspel waarbij Ajax een 3-0 achterstand wegveegde tegen het sterrenteam. Maarja, je kan zo'n man zijn afscheidswedstrijd toch niet laten verliezen.

Ik zelf ben nog wat jong en heb het grootste deel van de carriere van Jaap Stam niet echt meegekregen. Hij viel mij eigenlijk pas op tijdens het EK 2004 in Portugal. Ik zag een grote man met een kaal hoofd en een beetje een ruige uitstraling. Hij viel mij eigenlijk samen met Edgar Davids het meeste op en ik ben vanaf toen die twee eigenlijk blijven volgen. Van Edgar Davids' spel kreeg ik al snel genoeg, maar het verdedigingswerk van Jaap Stam fascineerde mij wel. Toen ik te horen kreeg dat hij naar Ajax transfereerde was ik ook best blij. Ik ben zelf geen ajacied maar ik was toch blij dat hij weer naar Nederland kwam. Ik heb eigenlijk altijd wel een beetje respect gehad voor deze man.

Toen ik Zaterdag de TV aanzette en ging kijken naar de wedstrijd vond ik het erg jammer dat door de regen de wedstrijd even werd stilgezet. Eigenlijk heeft het toch ook wel iets maar de wedstrijd was anders een stuk minder leuk geweest. De 3-3 eindstand maakte mij niks uit. Het ging mij om het spel van beide teams en hoeveel vriendschappelijker de wedstrijd verliep. De toespraak van Jaap Stam met zijn zoontje vond ik ook erg mooi. In een zin; Een afscheid met Passie!

Zelf hoop ik ook dat Jaap Stam ooit nog terugkeert als trainer. Hoewel ik daar mijn twijfels over heb zou ik het toch leuk vinden als hij het toch doet. Nogmaals: Respect voot deze grote, kale (ex)verdediger!