Van Marwijk bezorgt mij maagkrampen

Elke nieuwe bondscoach verdient het nodige krediet. Elke nieuwe bondscoach verdient een kans om te laten zien waar hij of zij toe in staat is. Bert van Marwijk verdient die kans ook. Vanavond zijn eerste. Al heb ik er maar weinig vertrouwen in dat hij zijn missie met erg veel succes zal volbrengen.

Al sinds de dag dat de KNVB bekend maakte dat Marco van Basten zou worden opgevolgd door Bert van Marwijk heb ik kramp in mijn maag. Ik heb geen vertrouwen in de man. Dat is niets persoonlijk tegen hem want, Van Marwijk is galant, sympathiek, zal nooit iemand neersabelen in de media en draait al jaren mee in voetballerij. Met Feyenoord won hij zelfs een UEFA Cup. Hij is een prima kerel. Daarmee lijken alle ingrediënten aanwezig voor een succesvolle periode bij Oranje. Toch voelt het niet goed. Iets zegt mij dat Bert niet de juiste man is om dit Oranje naar het WK te brengen.

Misschien komt het wel door zijn verleden met Robin van Persie. Bij Feyenoord was Robin nu eenmaal een lastige jongen. Dat zorgde voor frictie tussen hem en de huidige bondscoach. Nu mogen wij Van Persie gerust één van Nederlands beste voetballers noemen. Toch vraag ik mij af of hij een grote rol zal krijgen bij het Oranje van Van Marwijk. De kans dat er nog altijd een bepaalde spanning, een bepaalde wrok of ongenoegen tussen de twee bestaat is groot. Ik vraag mij af of de rechtlijnige Van Marwijk daar wel goed mee om kan gaan. Want grote spelers moet je soms een beetje anders behandelen.

Ook zijn band met Mark van Bommel bevorderd mijn gevoel niet. Er mogen vraagtekens geplaatst worden bij de objectiviteit van onze bondscoach ten opzichte van zijn schoonzoon. Liet hij niet eens optekenen dat hij Van Bommel altijd zou oproepen? Nu voegt hij ook de daad bij zijn woord. Misschien wel tegen beter weten in, maar misschien ziet hij het wel gewoon zitten in de speler van Bayern München. Die kwaliteiten staan ook helemaal niet ter discussie. Het is juist de persoonlijkheid, de mens Mark van Bommel die voor problemen kan zorgen. Hij is niet de gemakkelijkste. Zowel op als naast het veld. Niet elke speler is gediend van de maniertjes en escapades die hij soms heeft. Daar had Van Marwijk misschien eens extra over moeten nadenken.

Wat ook zorgen baart is de selectie Van Bronckhorst, Henk Timmer en André Ooijer. De heren zijn allen al ruim in de dertig en worden er niet jonger op. Het is zelfs nog maar de vraag of zij in 2010 het niveau zullen hebben die je ten toon moet spreiden op een WK. In het verleden hebben al deze heren Oranje een grote dienst bewezen, maar zij zijn niet de spelers van weleer. Zij hadden een telefoontje moeten krijgen waarin Bert van Marwijk duidelijk maakte dat zij, net als Ruud van Nistelrooy, zouden moeten bedanken. Dan hadden zij de eer aan zichzelf kunnen houden en met opgeheven hoofd verder gaan. In plaats daarvan maakte Bert de oude Van Bronckhorst aanvoerder en mochten de oudgediende weer komen opdraven. Blijkbaar heeft Bert niet geleerd van Frankrijk.

Het lijkt misschien wat vroeg om Van Marwijk nu al af te schrijven. Er is tenslotte nog geen wedstrijd gespeeld. Speelt Oranje morgen de sterren van de hemel en worden wij wereldkampioen, dan zat ik er naast. Maar wanneer wij het moeilijk hebben in de kwalificatie, het slecht doen op het WK of ons zelfs niet kwalificeren. Dan heb ik het blijkbaar goed gezien. Voorlopig heb ik er een hard hoofd in. Van Marwijk mag dan nog zo een aardige man wezen, ik heb serieuze twijfels of hij de neuzen van alle Oranje vedettes de zelfde kant op krijgt. Of hij dat voor elkaar krijgt wat Dick Advocaat, Frank Rijkaard, Guus Hiddink en Marco van Basten niet konden? Het zou kunnen, maar om dat te bewijzen zal hij wereldkampioen moeten worden en gezien de huidige selectie is die kans nihil.

Toch kan alles zomaar veranderen wanneer Bert van Marwijk bij zijn volgende selectie tot andere inzichten komt. Wanneer hij de oude jongens laat bedanken en in hun plaats spelers oproept die er over twee jaar op zeker staan. Dan loop ik, samen met de rest van Nederland, weer in de polonaise. Dan zien wij onze jongens allemaal al met die wereldcup thuiskomen en kleurt Nederland Oranje. Mochten wij het dan toch niet redden, ach dan kunnen wij Bert altijd nog kraken. Zo hypocriet is het in het voetbal.