Het Nederlands voetbalteam op de Paralympics

Het Nederlands elftal speelde deze zomer op het EK in Oostenrijk en Zwitserland. Helaas kwamen ze niet verder dan de kwartfinales. Ook het Nederlands Olympisch team strandde in hun kwartfinale. Veel Nederlanders hadden zich de zomer van 2008 vast een stuk rooskleuriger voorgesteld.

Het mocht echter niet zo zijn. Wat veel mensen niet weten, is dat Nederland op nóg een mondiaal voetbaltoernooi vertegenwoordigd was: De Paralympics. Een verslag.

Ook op de Paralympische Spelen wordt gevoetbald. Deze zomer worden er in Beijing twee voetbaltoernooien voor gehandicapten gespeeld. Een 5-tegen-5 en een 7-tegen-7-toernooi. Aan het 5-tegen-5-voetbal nemen alleen blinde voetballers deel. De zeventallen bestaan enkel uit verstandelijk gehandicapten. Aan dit onderdeel doet ook 'ons' Nederlands (mannen)team mee. Zij wisten zich in 2007 al te plaatsen voor de Spelen door middel van een zeer sterk WK.

Nederland was (het toernooi is op moment van schrijven al afgerond) een van de acht deelnemers op dit Paralympisch toernooi. Ze zaten in poule A, samen met Rusland, Brazilië en gastland China. De eerst wedstrijd, tegen Brazilië, zou meteen de belangrijkste poulewedstrijd worden. Rusland was namelijk veruit favoriet en van China werd juist helemaal niets verwacht. Helaas werd deze wedstrijd nipt verloren, met 1 tegen 0. Nu zou het heel moeilijk worden om alsnog de halve finale te halen.

De tweede wedstrijd was tegen de Russen. Nederland was overduidelijk de underdog, maar gaf zich natuurlijk niet zomaar gewonnen. Twee dagen na de verloren wedstrijd tegen Brazilië zat men vol revanchegevoelens. Het mocht echter niet baten. Nederland werd met 12-1 afgedroogd. Toen later die dag Brazilië van gastland China wist te winnen, was de teleurstelling helemaal compleet: Nederland was uitgeschakeld voor de halve finales.

Weer twee dagen later volgde de laatste poulewedstrijd tegen China. Een wedstrijd die op papier gewonnen zou moeten worden. Beide landen waren nog puntloos en dus stond er nog wat op het spel: eerherstel én het ontlopen van de nummer 3 uit de andere poule. Op dit toernooi wordt namelijk ook om de plaatsen 5 tot en met 8 gestreden. Nederland herstelde zich goed en kon met opgeheven hoofd het Olympic Green Hockey Field verlaten. Mede door 4 doelpunten van Hendrikus van Kempen werd het 8-1 voor Oranje.

Net als het 'grote' Oranje en Oranje onder 21 wisten ook de Paralympiërs de halve finales niet te bereiken. Voor die laatsen was het toernooi echter nog niet over. Zij konden nog strijden om de vijfde plaats én om een Olympisch certificaat. Bondscoach Tom de Lange en zijn mannen maakten zich daarom al weer op voor de volgende wedstrijd.

De nummer 4 uit poule B, Groot-Brittannië, werd in de poulefase twee keer van de mat geveegd. In hun derde wedstrijd kwamen ze niet verder dan een gelijkspelletje. Kansen dus voor Nederland. De Britten begonnen echter sterk aan de wedstrijd. Ze namen even de leiding, maar gingen uiteindelijk met een 1-1 stand de rust in. Na de pauze kwam Nederland beter op dreef. Ze wisten nog 3 keer te scoren, terwijl keeper Rudy van Breemen slechts één keer hoefde te vissen. Een 4-2 overwinning leverde Nederland een Olympisch certificaat op, maar er wacht nog een allerlaatste wedstrijd. Om de vijfde plaats, tegen Ierland.

Nederland begon erg sterk aan de wedstrijd en kwam na 5 minuten al op voorsprong. Na de elfde minuut stond Oranje echter alweer 2-1 achter. Gelukkig kon men die achterstand nog voor de rust weer goedmaken en zelfs ombuigen in een voorsprong. In de blessuretijd van de eerste helft scoorde Stephan Lokhoff de belangrijke 3-2. Na de rust gingen onze Paralympiërs meteen weer goed van start. Na 8 minuten scoorde Lokhoff ook nog de 4-2. Dat zou uiteindelijk het beslissende doelpunt blijken. Oranje had gewonnen!

Het Nederlands Paralympisch voetbalteam werd dus 5de op de Paralympics in Beijing. Ook al was er in de Nederlandse media amper aandacht voor Tom de Lange en zijn spelers, ze zijn nu wél de nummer 5 van van de hele wereld, en dat is een zeer knappe prestatie. Daar mogen we best trots op zijn!