Verhalen van voetbalvrouwen: NOT!

Onlangs bracht Amy MacDonald haar nieuwe album uit. Velen van ons kennen haar van de liedjes This Is The Life en Mr Rock n Roll, deze liedjes hebben beiden de top 40 gehaald. Op haar nieuwe album staat het nummer Footballer's Wife, wat mij tot denken zette...

Om direct een indicatie te geven van het nummer, zie hier:

In haar tekst springt vooral het refrein eruit. Hier staan dan ook de kernzinnen van het liedje: But the footballer's wife tells her troubles and strife I just don't care in the end Who is she to pretend That she's one of them? I don't think so And the girl from that show Yes the one we all know She thinks she's some kinda star Yes you know who you are I don't think so, I don't think so

Het komt erop neer dat al die verhalen van die voetbalvrouwen haar helemaal niet interesseren. Waar zijn de verhalen gebleven van de mensen die op eigen kracht iets bereikt hebben? Waarom komen de verhalen van voetbalvrouwen dagelijks in het nieuws, en waarom worden oude artiesten, of ander belangrijk nieuws op een tweede plek gezet? Vaak hebben deze vrouwen ook niets meer bereikt dan dat ze een rijke voetballer aan de haak hebben geslagen.

In het liedje zit absoluut een kern van waarheid. Ook ik doe er aan mee, het komt namelijk zo vaak in het nieuws dat je er niet meer onderuit komt. Je moet het haast wel lezen, overdreven gesproken. Waar het echter om gaat: is de media niet helemaal verkeerd bezig? Waarom houden zij hier zich zo mee bezig, zijn er geen interessantere verhalen dan die van de voetbalvrouwen? Dat wij, als publiek, zo af en toe mooie foto's in lingerie van hen zien: leuk! Maar ik moet eerlijk zijn, al die glory-bladen en kledinglijnen van die vrouwen die uitgebreid in het nieuws worden gebracht interesseren me niks.

Oké, eerlijk is eerlijk, sommige voetbaldames kunnen er niet altijd evenveel aan doen. Zoals eerder gezegd, de media zoekt ze dan ook erg op. Wanneer je eenmaal een relatie met een bekende voetballer hebt zou je zo af en toe een interview moeten afleggen, maar toch wordt er ook extreem veel gebruik van gemaakt. Wanneer je vriendje, mannetje veel verdient wil niet zeggen dat jij maar beetje de aandacht moet opeisen.

Bij deze dan ook een pleidooi, voor zowel de voetbalvrouwen als de media, meer echte verhalen, minder voetbalvrouwverhalen. Ik ben het ondertussen wel spuugzat, ik zeg: spuugzat. Laten we ons weer concentreren op de belangrijkere dingen bij het voetbal, en hierbuiten. Een enkele keer mag er wel eens een sappig verhaaltje komen, maar dan ook echt een enkele keer...