Voetbal volgens de Maya's
Oorspronkelijke publicatie ↗ · Bewaarde oorspronkelijke brongegevens (gzip) ↗
Het voetbalspel zoals wij dat nu kennen bestaat pas sinds anderhalve eeuw. Maar eeuwen geleden, ver weg en geïsoleerd van Europa, toen Columbus nog niet eens was geboren, werd er in Midden-Amerika al een balspel gespeeld door de daar bloeiende Maya beschaving. Het is opmerkelijk hoeveel dit spel weg had van het huidige voetbal.
De Maya's waren een machtig volk, die enorme steden en tempels bouwden tussen 300 voor en 1200 na Christus. Wie op reis gaat naar Mexico kan daar hun nalatenschap overal zien. Wie één van de grote tempelcomplexen bezoekt zal zeker een 'balspeelveld' tegenkomen.
Het balspel van de Maya's werd gespeeld met een massief rubberen bal. Deze zware bal mocht niet met de handen gepakt worden. De spelers moesten proberen te scoren door de bal met voeten, knieën, ellebogen en schouders te raken.
De goals bestonden uit twee grote ringen aan beide zijden van het balspeelveld. Er kwamen altijd twee teams in actie. Hoeveel man er in een team zat verschilde. De regels konden ook verschillen per stad, maar waren in grote lijnen overal hetzelfde.
Dit spel schijnt bijzonder populair geweest te zijn, want de balspeelvelden waren soms van enorme afmetingen. In sommge steden was er meer dan één (dan konden ze een derby spelen).
Het uiteindelijke doel van het spel was uiteraard winnen. Voor de winnaars stond echter geen gewone beker klaar, maar een gifbeker. Zij werden geofferd aan de goden en zouden rechtstreeks naar de hemel gaan. Een goede reden om alles uit de kast te halen dus!
Een nadeel van deze praktijk was, dat de beste spelers steeds geofferd werden waardoor het niveau van het balspel nooit optimaal kan zijn geweest. Stel je voor dat we dat in het hedendaagse voetbal zouden doen, dan zouden we maar één keer kunnen genieten van Messi, Ronaldinho en Sneijder. Toch zonde.
De wedstrijden hadden meestal een hoger religieus doel. Maar niet altijd. Soms werd er ook van stad tegen stad gespeeld, als er krijgsgevangenen werden gemaakt. De krijgsgevangene kreeg dan 14 dagen en nachten lang gezelschap van 30 bloedmooie maagden, die hem geen nachtrust mochten gunnen. Wanneer hij dan zou gaan spelen tegen de lokale kampioen, was hij natuurlijk gedoemd te verliezen. In dit geval werd de krijgsgevangene ter dood gebracht.
Wie in Mexico is moet maar eens een kijkje nemen bij de imponerende tempels van Chitzen Itza, Palenque en Uxmal, of in het binnenland van Guatemala de Maya hoofdstad van Tikal.
Open de volledige museumweergave met reacties en archiefversies ↗