Voetbal zonder regels in de Middeleeuwen

Voetbal heeft strikte spelregels en dat is maar goed ook. Dat is echter niet altijd zo geweest. In de Middeleeuwen toen de eerste voorlopers van het voetbalspel nog maar net werden beoefend, hield men de regels graag eenvoudig: alles was geoorloofd.

Dat er geen regels bestonden was ook wel zo makkelijk overigens, want bijna niemand kon nog lezen of schrijven. Even iets opzoeken in het reglement was er dus niet bij. Het beroep scheidsrechter was ook nog niet uitgevonden, dus die waren er niet.

Het is bekend dat in de Middeleeuwen de eerste voetbal-achtige sport werd beoefend, al is de naam voet-bal hier wat misleidend. Men mocht de bal ook gewoon met de handen pakken. Iedereen mocht bovendien meedoen. 'Mobfooty' (menigte voetbal) werd deze vorm van voetbal ook wel genoemd.

Men speelde van dorp tegen dorp en de bedoeling was om de bal te deponeren in het vijandelijke dorp. De doelen konden kilometers uit elkaar staan. Wedstrijden konden dus gemakkelijk een hele dag duren. Je zou je het voetbal van de Middeleeuwen kunnen voorstellen als een soort reusachtige rugby-wedstrijd, maar dan zonder regels.

Het verloop van zo'n wedstrijd was niet zelden zeer gewelddadig. Er vielen regelmatig gewonden en zelfs doden bij, en natuurlijk de nodige materiële schade. De overheid probeerde het spel dan ook vaak te verbieden, maar dat had niet altijd evenveel effect.

Het is tegenwoordig maar goed dat er regels in het voetbal bestaan. Het zou toch een raar gezicht zijn als de inwoners van Rotterdam en Amsterdam elkaar en masse zouden bestormen.