Montenegro blijft achter bij succesvol Servie
Vanaf 3 juni 2006 zijn Servië en Montenegro twee aparte landen. Samen werkten ze nog het WK in Duitsland af, daarna gingen hun wegen ook op voetbalgebied definitief uit elkaar. Servië heeft zijn weg al snel gevonden, maar Montenegro blijft vooralsnog heel ver achter. Servië is een groter land dan…
Oorspronkelijke publicatie ↗ · Bewaarde oorspronkelijke brongegevens (gzip) ↗
Vanaf 3 juni 2006 zijn Servië en Montenegro twee aparte landen. Samen werkten ze nog het WK in Duitsland af, daarna gingen hun wegen ook op voetbalgebied definitief uit elkaar. Servië heeft zijn weg al snel gevonden, maar Montenegro blijft vooralsnog heel ver achter.
Servië is een groter land dan Montenegro, ze hebben meer inwoners, ze hebben Belgrado en ze hebben de betere voetballers en voetbalclubs. En dat is goed te zien aan de resultaten van beide landen op voetbalgebied. Servië heeft niet alleen een sterker nationaal team, maar ook de competitie is veel sterker dan die in Montenegro.
Het Servisch nationaal team deed al mee aan de kwalificatie voor het EK 2008 in Oostenrijk en Zwitserland. Montenegro was hier nog niet klaar voor en deed nog niet mee. Servië presteerde erg goed in poule A, hoewel ze het EK uiteindelijk net misliepen. Ze werden derde in hun groep achter Polen en Portugal. Eigenlijk is dit helemaal geen uitzonderlijke prestatie. Bijna alle spelers van het Servisch-Montenegrijnse team uit 2006 kwamen uit Servië. De Serven konden dus met bijna hetzelfde team verder, op een paar spelers na.
Het feit dat bijna alle internationals uit Servië kwamen geeft al aan dat het in Montenegro niet goed zit met de ontwikkeling van het voetbal. Ook voor 2006 brachten ze maar weinig goede voetballers voort. Nu gebeurt dat nog steeds niet. Montenegro is geen echt voetballand en zal dat de komende jaren ook niet worden. Het land kent geen goede clubs, geen goede opleidingen en ook geen goede scouts. Er zal ongetwijfeld talent rondlopen, maar dat wordt niet ontdekt of krijgt geen kans zich goed te ontwikkelen. Montenegro heeft daardoor op dit moment maar een middelmatig tot zwak nationaal team. Buiten Mirko Vucinic (AS Roma, foto) en Branko Boskovic (Rapid Wien) lopen er maar weinig goede voetballers rond in Montenegro.
In de kwalificatie voor het WK 2010 in Zuid-Afrika is het verschil tussen beide landen al goed zichtbaar. Servië staat, met 9 punten uit 4 wedstrijden, knap bovenaan in een poule met onder andere Frankrijk en Roemenië. Montenegro staat in haar groep op de gedeelde vierde plaats met 2 punten uit 3 wedstrijden. Een gelijkspel tegen zowel Bulgarije als Ierland is echter geen resultaat waar een land als Montenegro zich voor hoeft te schamen. Integendeel zelfs. Maar dat neemt nog niet weg, dat het verschil tussen Servië en Montenegro duidelijk is: Servië is succesvol en Montenegro blijft achter.
Hetzelfde verschil is te zien wanneer je de competities van beide landen naast elkaar legt. Hier is het niveauverschil misschien nog wel groter. Uit Belgrado komen verschillende (top)clubs als Partizan, Rode Ster en OFK Belgrado, maar ook FK Borac is een Servische club. Servië heeft elk jaar meerdere teams in de UEFA-Cup of soms zelfs in de Champions League.
In Montenegro ligt het niveau een stuk lager. In deze competitie spelen FK Zeta, FK Grbalj en Buducnost Podgorica. Heb je daar ooit van gehoord? Waarschijnlijk niet. Ook toen ze nog in de competitie van Servië-Montenegro of Joegoslavië speelden stelden deze ploegen niets voor. Nu zijn het topclubs in Montenegro, maar in Europa kunnen ze geen potten breken. Sinds de onafhankelijkheid van Montenegro heeft niet een ploeg de voorrondes van de UEFA-Cup kunnen overleven. Voetbal leeft niet in Montenegro. De stadions hebben een gemiddelde capaciteit van 3000 en zitten hoogstens half vol. Bovendien zijn de meeste velden zo slecht dat het onmogelijk is om goed voetbal te laten zien.
Het verschil tussen beide voetballanden is groot. Heel groot. Servië is Montenegro kwijtgeraakt, maar heeft geen voetbalkwaliteit verloren. Geen goede clubs, ook geen goede spelers. Servië heeft op sportief gebied helemaal geen hinder ondervonden van de onafhankelijkheid van Montenegro. Zij voetballen gewoon verder, op het zelfde niveau, alsof er niets is veranderd. Hun nieuwe zuiderburen hebben het een stuk lastiger. De Montenegrijnen hielden geen topclubs en slechts een paar internationals over, verder hadden ze helemaal niets. Montenegro begint op nul en moet helemaal van voor af aan beginnen. Montenegro moet flink investeren in de sport, willen ze in de toekomst enige rol van betekenis kunnen spelen op voetbalgebied. Ze hebben nog heel wat in te halen.
Open de volledige museumweergave met reacties en archiefversies ↗

