Column: Verdomme

Zelden mijn dochter zo hard horen huilen. Ze staat nu boven onder de douche. Te schreeuwen, te schelden, te schoppen, te krijsen. Hadden we vanavond net zo lekker getraind, komt Philip Freriks ineens met breaking news: The Hunter naar Real Madrid. Verdomme.

Ongelovig kijkt Maan me aan. Net acht jaar oud, lang heeft ze gedacht dat ze met hem in het eerste van Ajax kon spelen. En nu gaat haar held weg. ‘Ajax had nog wel gezegd dat ze niemand zouden verkopen.’ ‘Ze krijgen twintig miljoen euro voor hem,’ zeg ik. ‘Dat boeit me niet. Waarom draait alles om geld in de wereld. Waarom gaat iedereen naar Madrid. Eerst Wesley en Johnny en nu Klaas.’

Foto: Sandra de Witte

Een paar weken geleden was Klaas nog zo lief geweest voor Maan, toen hij het eerste exemplaar van het boek Mijn dochter zit op voetbal in ontvangst had genomen. Heel mooi en geduldig had hij zijn sierlijke handtekening in Maans eigen boek gezet en zijn hand door haar witte haren gestreken. Nu was Klaas ook Maans vriend geworden.

Ik ben zelf ook van slag. Terwijl Maans tranen nog steeds vloeien en ze haar pyama aantrekt, bel ik met vrienden. Zo worden we natuurlijk weer geen kampioen. We hebben het over Cruijff, toen die naar Barcelona aftaaide, in 1973. Toen we ook verdrietig waren. Ik vond Johan zelfs een vuile verrader, maar ik heb wel vrij bewust zeven prachtjaren met hem meegemaakt. We wonnen drie Europacups en werden de beste van de wereld.

Klaas werd topscorer van Nederland, maar won in drie jaar tijd nimmer een landstitel. Hij is mateloos populair, dat dan weer wel. Mijn vrouw en ik vinden hem erg op een van de stampertjes lijken uit Pluk van de Petteflet, vandaar dat zo veel kinderen van Klaas-Jan houden.

‘Ik wil nog even met Pap praten,’ hoor ik Maan tegen mijn vrouw zeggen. Ze trippelt naar beneden. Ik leg een arm om haar heen en vertel haar

over Johans vertrek toen pap jong was. ‘Zullen we nog een filmpje van Klaas-Jan kijken,’vraagt ze. Ik pak de dvd met de 100 mooiste Ajax goals.

We spotten een schitterende omhaal. Op z’n van Bastens. Weer begint ze te snikken. ‘Ik heb nooit een Ajax-shirt gehad met zijn naam erop.’

Als ik haar In bed stop, vraag ik of ze wel voor Ajax blijft. ‘Ja! En voor Real Madrid.’ Na de winterstop moeten we maar een weekendje Madrid boeken om in Stade Santiago Bernabeu Maans held te zien schitteren, denk ik.

Verder blijft het mooi kloten.

---

Gastartikel van: Marcel Goedhart Meer verhalen van Marcel Goedhart: Mijn dochter zit op voetbal/ Uitgeverij Amstel Sport/ ISBN: 978 90 482 0017 7 / Prijs: € 12,50

---