Onze pispaal verdwijnt, wanneer technologie verschijnt!

Stel je eens voor! Tijdens een belangrijke competitiewedstrijd weet jouw favoriete team maar niet door de vijandelijke linies heen te breken. Het lijkt zo’n bloedeloze 0-0 wedstrijd te worden. Maar in de slotseconde breekt één van ‘jouw helden’ dan toch door de defensie heen.

Razendsnel 'entert hij de box'. Alleen de laatste man nog passeren en de overwinning is binnen handbereik. Zo ver laat de libero in kwestie het echter niet komen. Hij grijpt direct naar de noodrem. Dan maar een strafschop tegen! De spits stort ter aarde. Het stadion gilt het uit. "Hé scheids, dit is toch een strafschop?"

Zo krijgt de scheidsrechter tijdens een wedstrijd voortdurend te maken met direct te nemen beslissingen. Werd de spits naar de grond gehaald, of maakte hij misschien een schwalbe? Raakte de linksback de bal met de hand of raakte de bal gewoon de borst? En stond die nummer “10” wel echt buitenspel? Behalve twee grensrechters die er vaak mijlenver vanaf staan heeft de scheidsrechter geen hulpmiddelen. En tijd om na te denken over zo’n beslissing is er vaak niet. Logisch toch, dat scheidsrechters dan ook wel is in de fout gaan?

Wanneer zo’n fout zich dan voordoet, zijn spelers en trainers er als de kippen bij om de geleden nederlaag af te schuiven op de arbitrage. Zo suggereerde Foeke Booy, trainer van Sparta, afgelopen week nog dat de kersverse nederlaag tegen Willem II toe te schrijven valt aan de blunderende arbitrage. Toegegeven, deze was niet best, maar kijken naar zijn eigen fouten doet hij echter totaal niet. Lekker makkelijk natuurlijk om iemand anders de schuld te geven.

Ik geloof er niet in dat scheidsrechters tegenwoordig meer blunders maken dan 50 jaar geleden. Wel wordt alles breder uitgemeten. De opkomst van de TV en het internet maakt het mogelijk om elke beslissing nog eens 10 keer terug te kijken. Ook bereikt zo’n blunder nu een veel groter publiek. Op internet kan ik nu haarfijn lezen hoe Hull City werd benadeeld door een niet gegeven strafschop. Een halve eeuw geleden kwam zo’n blunder het dorp nog niet uit!

Zoals het er nu voorstaat kan ik jullie verzekeren dat scheidsrechters altijd fouten zullen maken. Scheidsrechters zijn mensen en zijn geen robots. De oplossing ligt echter wel voor het oprapen want in tal van sporten gebruiken ze al technische hulpmiddelen om dergelijke arbitrageproblemen te voorkomen. Zo zou het een oplossing kunnen zijn om de Hawk-Eye methode toe te passen om te zien of de bal wel of niet de lijn gepasseerd is. Scheidsrechters zouden alles terug kunnen zien op beeld, met als gevolg dat verkeerde beslissingen voor 90% worden verwijderd uit het voetbal.

Aan de andere kant krijgt het plan om hulpmiddelen in te voeren ook veel weerstand voor de kiezen. Waarop moeten trainers en spelers hun fouten nu weer afschuiven? Niet op pispaal nummer één: de scheidsrechter, want fouten maakt deze niet meer. Ten tweede wordt een team op de lange termijn nooit echt benadeelt door de arbitrage. Dan krijg je weer een onterechte strafschop tegen, een andere keer weer een onterechte strafschop mee. Als je dan de plussen en minnen van elkaar afhaalt kom je waarschijnlijk precies op 0 uit.

Of technische hulpmiddelen er komen, dat denk ik wel. Zoals overal in onze maatschappij is stilstand achteruitgang. Of hulpmiddelen er echter moeten komen, dat laat ik aan jullie over. Beiden hebben zijn voor en hun nadelen. Wat kiezen jullie?