Vlammend PSV laat fans weer juichen

Wie PSV een paar week geleden heeft zien spelen, zou ongetwijfeld met knallende koppijn op de bank thuis neerzakken. Beroerd en verdedigend voetbal. Nu, nog maar een paar weken later is de metamorfose verbluffend te noemen. PSV speelt verfrissend, aanvallend voetbal.

Het verschil tussen het PSV van nu en dat van een week geleden is slechts de bankzittende trainer, niets meer en niets minder. De relatief onbekende Dwight Lodeweges heeft het stokje van de kwakkelende trainer Huub Stevens overgenomen en heeft in één week tijd een stuntelend PSV omgetoverd tot een geoliede machine.

Het enthousiasme, de passie en het geluk stralen weer van het hele Eindhovese elftal af, resulterend in twee fantastische overwinningen op rij, waarin beide tegenstanders alle hoeken van het veld te zien kregen. De Nederlanders en Zuid-Amerikanen vliegen elkaar niet langer in de haren, maar vallen elkaar weer als van oudst om de nek na een gescoord doelpunt.

Neem nu bijvoorbeeld Nordin Amrabat, hij dartelt weer van oudst over het veld, net zoals in zijn VVV tijd. Aan de andere vleugel is Dzsudzsák weer de voetballer met vertrouwen die de ene na de andere tegenstander te kijk zet, zoals in zijn beginperiode bij PSV. De onder Stevens zo stuntelende achterhoede speelt sober doch uitstekend. Het vertrek van Stevens lijkt wel als een verlossing te zijn gekomen voor de PSV selectie, met een explosie van vertrouwen, emotie en passie als gevolg.

Of is er dan sprake van een Dwight Lodeweges effect? Dwight laat zijn spelers in ieder geval logischer spelen als Stevens. Eén spits, met Dzsudzsák en Amrabat aan de zijkanten, waar ze kunnen doen waar zij goed in zijn, acties maken en die bal voorgeven. Afellay erachter in een vrije rol, maakt het aanvalskwartet compleet.

Eerlijk gezegd ben ik geen opportunist, anders dan dit verhaal zou doen vermoeden. Immers, twee wedstrijden tegen relatief simpele tegenstanders is geen reden om de bloemetjes buiten te zetten voor een kampioenschap. Maar ik ken Dwight al langer dan vandaag en ik kan jullie verzekeren dat hij er echt verstand van heeft.

Bij FC Zwolle heeft hij een relatief middelmatig elftal fantastisch laten spelen. Het positiespel werd perfect beheerst en ook in het systeem bij FC Zwolle speelden de vleugels een zeer belangrijke rol. Zwolle speelde aanvallend en miste op een haar het kampioenschap. Ik had de eer dit mee te mogen maken. Zulke trainers zijn schaars, die resultaat kunnen koppelen aan mooi voetbal.

Het zal mij dan ook niet verbazen als PSV nog minimaal Champions League voetbal haalt onder deze trainer. Hij is bekwaam en met de ervaren peoplemanager Philip Cocu op de achtergrond staat er een goede basis om het team naar grote hoogte te brengen. Het kampioenschap wordt erg lastig, maar Champions League is theoretisch nog haalbaar. PSV gaat dit jaar nog mooie tijden tegemoet, daar kun je van op aan.

Eerste helft PSV - ADO Historische videolink ↗

Tweede helft PSV - ADO Historische videolink ↗