Quaresma: De vertrokken vedette

Anderhalf jaar geleden vertrok Quaresma naar Inter Milaan. De grote ster van FC Porto kwam eindelijk bij een Europese topclub. Bij Inter zou hij elke week de Italiaanse verdedigers tot spaghetti spelen, strooien met loepzuivere voorzetten en met zijn fluwelen voeten onnavolgbare acties maken. Althans, dat dacht ik anderhalf jaar geleden. De technische Portugees heeft in Italië niet kunnen overtuigen. Vorig jaar zorgde dat voor een verhuurperiode aan Chelsea. Ook in Londen heeft hij echter geen grote indruk gemaakt.

Bij Porto was het duidelijk: Quaresma was dé man. Hij mocht doen wat hij wilde en hoefde niet mee te verdedigen. FC Porto was voor hem als een potje voetbal op straat tegen vrienden. Trucs uitvoeren, goals maken en assists geven. Wanneer dat niet lukte werd hij geïrriteerd. Op straat zou hij zijn vrienden uit frustratie een extra panna geven. Op het veld reageerde hij deze frustratie vaak af op de scheidsrechter en tegenspelers. Dit resulteerde vaak in onnodige kaarten, maar het Portugese temperament zit nu eenmaal diep in hem geworteld, net als zijn talent.

Toen volgde zijn overgang naar Inter, de tweede Europese topclub uit zijn carrière. Voor zijn periode bij Porto had hij namelijk al één jaar voor Barcelona gespeeld. Hier maakte hij ook geen onuitwisbare indruk, waardoor hij betrokken werd bij de aankoop van Deco. Quaresma kwam diezelfde Deco weer tegen in het shirt van “the Blues”. Maar waar Deco nog zeer regelmatig binnen het veld stond, bleef het voor Quaresma slechts bij 5 officiële competitie duels.

Ondertussen is hij vorig jaar de winnaar geworden van de gouden bidon, een prijs die jaarlijks wordt uitgereikt aan de meest teleurstellende speler van de serie A. Dit jaar werd hij opnieuw genomineerd, maar hield Felipe Melo voor zich. Toch zegt het genoeg dat hij in twee jaar tijd niet verder kwam dan 18 wedstrijden in de Serie A, waarin hij slechts één keer het net vond.

De grootste reden dat een speler met dergelijke kwaliteiten een overgang naar een topclub niet redt, is waarschijnlijk luiheid: de absolute ster van een subtopper hoeft niet mee te verdedigen. Hij krijgt een carte blanche en mag doen wat hij wil. Bij Inter komt hij in een sterrenteam waar hij aan de slag moet. Om daar diezelfde carte blanche in een topteam te kunnen behalen moet je boven het niveau de bestaande selectie uitstijgen. Alleen de echte wereldtoppers kunnen dat: Ronaldo, Kaka, Ibrahimovic zijn goede voorbeelden. Zij komen alle drie van andere topclubs af en hebben daar de reputatie opgebouwd als vedette. Een type Quaresma moet zich aan zijn taken houden. En laat dat nu iets zijn waar Quaresma moeite mee heeft.

Op kleinere schaal doet hetzelfde tafereel zich voor. De uitblinkers van de subtoppers worden door de topclubs aangekocht, maar deze aankopen blijken vervolgens niet aan het verwachtingspatroon te voldoen. Kennedy naar Ajax, Bruins naar Feyenoord, Amrabat naar PSV en ga zo maar door. Ikzelf denk dat de vertrokken Honda naar CSKA Moskou dezelfde toekomst tegemoet gaat. De absolute uitblinker van VVV-Venlo hoeft geen aanwinst voor een topclub te zijn. Voor je het weet pak je, net als Quaresma, de verkeerde prijzen.

Mike van Estes