Uithaal · Blogbericht

De kwalen van coaches

Coaches in de media, ik mag er graag naar kijken. Bijvoorbeeld Louis van Gaal die zegt dat hij de scheids niet goed vond fluiten, dat journalisten hun werk niet kunnen, dat het gras niet goed gemaaid is, dat het publiek te stil is, of dat de broodjes worst in de kantine niet warm genoeg zijn. Lou…

Oorspronkelijke publicatie ↗ · Bewaarde oorspronkelijke brongegevens (gzip) ↗

louis_van_gaalCoaches in de media, ik mag er graag naar kijken. Bijvoorbeeld Louis van Gaal die zegt dat hij de scheids niet goed vond fluiten, dat journalisten hun werk niet kunnen, dat het gras niet goed gemaaid is, dat het publiek te stil is, of dat de broodjes worst in de kantine niet warm genoeg zijn. Louis van Gaal weet alles, want hij is god. Volgens Louis van Gaal dan. En hij kan het weten, want hij is tenslotte god.

Iedere coach heeft zo zijn kwaaltjes en tijdens elk interview of elke persconferentie komen deze zwakke puntjes steeds weer bovendrijven. Ronald Koeman weet bijvoorbeeld nooit wat hij moet zeggen. Tijdens elk interview weet hij het voor elkaar te krijgen om zichzelf minimaal vijf keer tegen te spreken. Woorden als ‘maar’, ‘alhoewel’ en ‘daarentegen’ gebruikt hij zowat in elke zin. Geen wonder dat AZ het voetbal verleerd was. Ik zie de bespreking voorafgaand aan de uitwedstrijd tegen bijvoorbeeld Sparta al voor me: “Ok jongens, vandaag gaan we ervoor. We gaan vol op de aanval, maar we moeten wel op de verdediging letten. Ik wil vandaag drie punten halen, alhoewel dat niet vanzelf zal gaan. Ik weet echter wel dat wij over de kwaliteiten beschikken om Sparta te verslaan, maar voetbal is een raar spelletje”. Jongens als Romero, Dembélé en El-Hamdaoui worden daar gewoon bang van en klappen dicht. En geef ze eens ongelijk.

Mario Been heeft het ook niet makkelijk bij Feyenoord. Hij blijkt een marionet van Leo Beenhakker te zijn. Don Leo geeft hem van tevoren blijkbaar een script mee, waarin precies vermeld staat wat Mario moet zeggen. Mario móét namelijk alles zeggen. In elk interview en tijdens elke wedstrijdanalyse op tv. Als Mario Been naar zijn mening wordt gevraagd, dan volgt een antwoord met minimaal twee keer de bijzin ‘ik moet (wel) zeggen dat ..’. Met dit soort kleine kwaaltjes vermaak ik mij elk weekend weer. Vooral omdat verder niemand op tv het blijkbaar opvalt. Dit soort dingetjes laten zien dat coaches ook maar mensen zijn. Mensen die elke week voor een miljoenenpubliek op televisie hun mening geven. Halen zij een goed resultaat met hun team, dan zijn ze helden. Verliezen ze daarentegen een keer onnodig, dan gaan ze af op alle nationale zenders.

Het is zeker geen makkelijk vak, coach zijn. In de voetbalwereld hebben de spelers alle macht over hun contract. Willen ze weg, dan forceren ze een breuk via de media. Coaches zijn volledig overgeleverd aan de clubs. Als de club het de samenwerking niet langer trekt, dan staat de coach op straat. Met een oprotpremie op zak, dat dan weer wel.

Toch moeten coaches onder enorme stress staan. Elke wedstrijd kan de laatste zijn. Maakt je centrale verdediger een eigen goal waardoor je met 1-0 verliest, dan ben je een slechte coach en zit je zonder werk. Dan is het ineens te begrijpen dat Louis na een verloren wedstrijd zijn frustraties met de rest van het land deelt. Ronald Koeman zit op dit moment zonder werk. Hij is duidelijk niet voor het trainerschap in de wieg gelegd. Laat hem de analyses doen, daar vermaak ik me genoeg mee. En Mario Been? Dat is gewoon een goede trainer met een grappige gewoonte. Ik hoop dat Louis het met me eens is.

Mike van Estes

Open de volledige museumweergave met reacties en archiefversies ↗