Het WK, nog één weekje

Het is bijna zo ver, het wereldkampioenschap staat op punt van uitbarsten. De spanning begint in elk deelnemend land toe te nemen en iedereen is er van overtuigd dat de wereldbeker dit maal voor hun land is. Van Argentinië tot Noord-Korea en van Engeland tot Nigeria. Iedereen wacht met smart op de eerste wedstrijd.

Geen ballenmeisjes op het WK. Meisjes die tijdens de finale het veld inspringen om een wegstuiterende bal terug te pakken. Ook geen belchinezen op de tribune om de standen door te geven, behalve dan bij Noord-Korea. Het Noord-Koreaanse volk mag door het communisme het land niet uit, dus heeft het Chinezen ingehuurd. Gezien de matige verkoop van de Nederlandse tickets had de KNVB dit misschien ook kunnen doen. De Nederlandse fans blijven massaal in eigen land, om daar de wedstrijden via de televisie te bekijken. En geef ze eens ongelijk. Goedkoop de wedstrijden zien in een comfortabele stoel met een lekker biertje in de hand en een snackmix van Albert Heijn op tafel, inclusief Beesies. Met afstand de meest geniale uitvinding ooit. Dit in tegenstelling tot de fufelefuzufelela’s, of hoe die dingen mogen heten. Het geluid dat deze toeters produceren zorgde ervoor dat ik de Confederations Cup aan me voorbij heb laten gaan. Het monotone geluid verpestte de wedstrijd zodanig, dat ik het niet langer trok en de afstandsbediening opzocht.

Het is dan ook niet te hopen dat het tijdens het WK even erg is als een jaar geleden. Ik wil tijdens de wedstrijden het publiek uit volle borst hun land horen toejuichen en ik wil tromgeroffel horen. Ik zit niet te wachten op dweilorkesten en mensen die tijdens een wedstrijd met bolle wangen op een eentonige toeter zitten te blazen. Ik wil sfeer, geen herrie.

Toch zal geen enkele herrie mij ervan weerhouden het WK te vieren. Ik kan niet meer wachten om te zien of Spanje en Brazilië daadwerkelijk de verwachtingen waar kunnen maken, of Nederland en Engeland voor een stunt kunnen zorgen en of Frankrijk daadwerkelijk door Domenech naar de afgrond gecoacht zal worden.

Of de verwachtingen uit gaan komen is nog maar te bezien. Er kan in de laatste week van de voorbereiding nog veel gebeuren en Ferdinand en Drogba zullen dit beamen. Zij raakten geblesseerd en zullen het WK aan zich voorbij moeten laten gaan. Er kan nog veel gebeuren en dat maakt het voetbal zo leuk. Er valt niets over te zeggen en je kunt als supporter enkel hopen dat jouw land je trots maakt. En ik hoop dat onze grote vier, onder begeleiding van de iets kleinere negentien, ons net zo doet genieten als twee jaar terug. Ik zie het al voor me: de finale tegen Spanje. Van Persie krijgt de bal aangespeeld door Sneijder, perfect in de loop. Het is ondertussen de laatste minuut van de officiële speeltijd en de stand is 5-5. Van Persie neemt de bal in een draaiende beweging mee en schiet hem genadeloos in de bovenhoek. Dan fluit de scheids voor het eindsignaal en houdt van Bommel de wereldcup in de lucht. Nederland ontploft en viert feest.

En toen werd ik wakker.. Shit, nog zes dagen..