"De Missie"

Op 3 maart 2008 werd bekend dat Bert van Marwijk na het EK zou worden aangesteld als bondscoach van het Nederlands elftal. Ondanks de redelijke resultaten had Van Basten besloten om af te zien van een contractverlenging. Vanaf het moment dat Van Marwijk officieel was in dienst was getreden had hij een missie voor ogen: wereldkampioen worden!

In de WK-kwalificatie werd Nederland in groep 9 ingedeeld. In die groep zaten de landen: Noorwegen, Schotland, Macedonie en IJsland. De eerste wedstrijd werd gespeeld tegen Macedonie, dat al een wedstrijd had gespeeld (gewonnen van Schotland). Nederland won met 1-2. Heitinga en Van der Vaart schoten Nederland naar de overwinning. Mathijsen en Huntelaar hielpen Nederland aan 3 punten tegen IJsland, en zo stonden “we” na twee wedstrijden met het maximale aantal punten en met een doelsaldo van +3.

De derde wedstrijd werd gespeeld tegen Noorwegen en in een matige wedstrijd werd er met 0-1 gewonnen door een doelpunt van Mark van Bommel. De laatste wedstrijd van de eerste serie wedstrijden werd gespeeld tegen Schotland. Daar werd thuis met 3-0 van gewonnen. Huntelaar, Van Persie en Kuijt scoorden allen een keer. De wedstrijden die volgden werden achtereenvolgens met 4-0 (Macedonie), 1-2 (IJsland), 2-0, )Schotland) 0-1 (Noorwegen) gewonnen. De stand liet na 8 wedstrijden zien dat Nederland met 8x3=24 punten bovenaan staat, met een doelsaldo van 17 voor en slechts 2 tegen.

Op het WK zelf werd Nederland zoals bekend ingedeeld bij Kameroen, Denemarken en Japan. Alle wedstrijden werden gewonnen, al was de manier niet wonderschoon. Nederland speelde op resultaat, en veel mensen hadden moeite om te blijven kijken. Veel mensen wilden dus eigenlijk graag weg zappen omdat de wedstrijd niet om aan te zien was, maar omdat het Nederland was, bleef men kijken. En dat kijken werd uitbetaalt in overwinningen.

Na de groepsfase werd Nederland gekoppeld aan Slowakije, dat verrassend in een poule met Italie door ging. Deze ploeg werd echter met niet al te veel moeite aan de kant gezet. Het grote Brazilie volgde, en volgens veel Nederlanders werd dat een (haast) onmogelijke opgave. Nederland werd haast overlopen in de eerste helft. Het is natuurlijk niet leuk als je natie wordt overlopen, en al helemaal niet als er een persoon je zit te vertellen dat de “Goddelijke Kanaries” , die de tegenstander zijn, toch als engelen van God spelen. Gelukkig werd de tweede helft beter, en mede door Felipe Melo, die de meest effectieve “Nederlander” was, boog Nederland een achterstand om in een overwinning. Nederland kon zijn geluk niet op.

In de halve finale was Uruguay de tegenstander. De ploeg van Suarez en Forlan had met veel mazzel gewonnen van Ghana. Als Gyan 2 centimeter lager had geschoten waren zij namelijk in de halve finale gekomen. Nu was Uruguay het, als het enige Zuid-Amerikaanse natie. Argentinie, Chilli, Paraguay en Brazilie gingen er in de kwartfinale uit. Een fenomenaal schot van de afscheidnemende Van Bronckhorst en een mooi schot van Forlan, zorgde voor een gelijkspel op het scorebord bij rust. Nederland kwam na rust een kwartier lang onder hoge druk te staan, omdat Uruguay weer geloofde. Echter, zoals al vaker in het toernooi, scoorde Nederland (met redelijk veel mazzel) op het juiste moment. Sneijder plaatste de bal in de verre hoek. Krap 3 minuten later kopte Robben de bal tegendraads in, waardoor de commentator Jeroen Grueter riep dat we in de finale zaten. In de 92e minuut was het nog heel even spannend, toen Nederland alweer in Johannesburg zat met het hoofd, maar toen was het eindsignaal daar, en was Nederland voor de 3e keer in de geschiedenis door naar de WK-finale.

De Missie loopt als gesmeerd en Nederland wordt zondag KAMPIOEN. Zoals heel Nederland hoopt zou dat dan tegen Duitsland zijn, onze eeuwige aartsvijand. Nederland wordt dan voor het eerst WERELDKAMPIOEN.

Wanneer Duitsland in de finale komt, wordt er vanuit Duitsland een sfeerverslag gemaakt vanuit het betreffende land, omdat ik daar de finale ga kijken in verband met vakantie. Pim van der Kolk