AFC AJAX wanneer weer kampioen?

Dit artikel (Het is tijd, voor de zakdoekjes) is geschreven door iemand met een Ajax-hart, waardoor zo iemand geen objectief oordeel kan geven over de wedstrijden van zijn club.

Als er bij AFC Ajax verloren wordt, dan gaat men altijd zoeken naar een excuus. De scheidsrechter, de assistent-scheidsrechter, de foute wissel(s), een slechte grasmat, vermoeidheid van voorgaande wedstrijden oftewel een drukker speelschema, het missen van bepaalde sleutelfiguren door blessures, of diezelfde spelers missen door schorsingen. Vast en zeker allemaal onterecht. En de resultaten te lang tegenvallen, ligt het allemaal aan de trainer en dan is het een kwestie van tijd geworden.

De geruchten bestaan al dat Martin Jol, de eerste trainer sinds Ronald Koeman die met AFC Ajax in het hoogste Europese toernooi de groepsfase wist te behalen, op de schopstoel zit. Ondertussen schreeuwen dat de legendarische nummer 14 weer terug in het zadel moet en altijd gelijk heeft gehad. Al zou ikzelf graag John Cruijf alles zien verbeteren op waar hij nu commentaar levert. Kleine kans dat Johan Cruijf een positie inneemt waarbij mensen zijn werk analyseren, bekritiseren en vervolgens op de proppen komen met een zogenaamde betere oplossing.

Een andere club waar het momenteel niet denderend gaat is Feyenoord. De aartsrivaal van de Amsterdammers. Al weet elke Feyenoorder dat een wedstrijd met hun rivaal een gelopen race is. Feyenoord zit nu eenmaal in een mindere fase in hun meer dan 100-jarige bestaan. Echter, waar ze op sportief gebied tekort komen, wint de Rotterdamse club het wat betreft karakter. Loyaliteit van zowel de vele supporters, bestuursleden als technische staf. Uiteraard speelt daar het doorzettingsvermogen en grenzeloze trots een rol bij. Enkel op karakter heeft Feyenoord de laatste paar seizoenen zich staande weten te houden.

AFC Ajax was de beste club van Nederland en heeft de potentie om dat weer te worden. Het grootste struikelblok zijn ze zelf, maar ze zijn verblind door hun arrogantie en aangenomen superioriteit. Waar clubs als FC Twente, FC Groningen, AZ Alkmaar en PSV Eindhoven een rivaal zien in Ajax, ziet de Amsterdamse club een zoveelste tegenstander en wordt het arbitrage gezien als de grootste rivaal. Men teert daar nog altijd op successen van de vorige eeuw. De 4-3-3 formatie is heilig en wordt gehanteerd zonder echte vleugelspelers te hebben. Aantrekkelijk, aanvallend voetbal spelen is bij Ajax een prioriteit bij elke wedstrijd, want ze gaan er vanuit dat ze toch wel winnen.

AFC Ajax moet geen glorie willen herbeleven, maar moet streven naar nieuwe glorie. Zolang er vastgehouden wordt aan een decennia oude visie, de roem van toen en ouderwetse tradities zullen er weinig trainers zijn die echt slagen in Amsterdam. Dat alles brengt je tot de vraag: waar ligt nu werkelijk het probleem? Bij het veeleisende bestuur, bij een alleswetende erelid, bij de kritische supporters of ligt het zowaar aan een arbitrair trio, elke wedstrijd weer...