Vitesse, The Story

Op 16 Augustus 2010 breekt het tijdperk Jordania aan in Arnhem. Een trotse enclave aan exotische buitenlandse investeerders marcheert het Gelredome binnen en wordt door een meute doldwaze supporters direct bestempeld als de verlossers van alle opgekropte financiële en sportieve Arnhemse ellende. Seizoenkaarten vliegen de deur uit, een siddering van opwinding is duidelijk voelbaar in de Rijnstad. “We gaan voor het kampioenschap, en voor niets minder” windt aftredend voorman A. Schouten er beslist geen doekjes om. Een klein half jaar later kunnen deze kampioensplannen de ijskast weer in, en is de Jupiler League nader genaderd dan een daadwerkelijke titel. Wie o wie trekt er aan de noodrem in Arnhem?

Arnhemse glorie.

Vitesse ontstaat in 1892, en is na Sparta Rotterdam de oudste BVO van Nederland. De club kent een rijk, maar vooral ook hectisch verleden, en heeft in de loop der jaren een twijfelachtige bijnaam opgebouwd: “FC Hollywood aan de Rijn”. Het spektakelstuk sluit zich begin deze eeuw, waar grootaandeelhouder Karel Aalbers hoopt te profiteren van de commercialisering van de sport. Geld vloeit rijkelijk in het voetbal, de vraag van toeschouwers en televisie naar de eredivisie is groot, en de spelerssalarissen stijgen naar vorstelijk niveau. Als bekwaam vastgoedhandelaar ziet investeerder Karel Aalbers zijn kans schoon om Vitesse naar de top te brengen. Er komt een nieuw hypermodern bolwerk, het Gelredome, in de spits lopen grote namen als Roy Makaay , Didier Martel en Niklas Machlas en de gemiddelde toeschouwersaantallen pieken in korte tijd ineens de 25,000. De investeringen werpen zijn vruchten af. Vitesse klimt van een bescheiden provincieclub op naar de Nederlandse top, en ook in Europa wordt een naam opgebouwd waar je u tegen zegt. Vitesse ‘is working on a dream’ en wordt in rap tempo de 4de club van Nederland.

De val van Aalbers betekend de val van Vitesse. Zonder de grootaandeelhouder vallen de Arnhemmers in rap tempo terug naar grijze middenmoter. De club verkeerd bovendien mede door hoge stadionkosten jarenlang in de rode cijfers, waarbij keer op keer een beroep moet worden gedaan op het gemeentegeld. Arnhem wordt een Geel-Zwart wespennest, waarin kwakzalvers als Aad de Mos met de scepter zwaaien. Men neemt Aalbers van alles kwalijk, maar financiële hulp krijgt het allerminst van de oude held. De investeerder die Vitesse naar de top moest brengen, brengt Vitesse uiteindelijk van de wal in de sloot.

Ziet u de overeenkomst met anno 2011? De heer Jordania is ook een investeerder met een bak geld die de Vitesse bloem in bloei wil zetten. Was Aalbers nog een investeerder met een geel-zwart voetbalhart, deze investeerder dat totaal niet, en oogt eerder als een buitenlandse maffiabaas, dan als de ware verlosser. Jordania heeft lak aan de Vitesse cultuur, en brengt slechts een heleboel quisi crimineel ogende persoonlijkheden naar Arnhem. Persoonlijk zal het mij niet verbazen als jordania sinds zijn komst voor 80 jaar aan openstaande gevangenisstraffen heeft binnengehaald.

De slag om Arnhem.

Daarentegen haakt steeds meer van “Vitesse eigen” bedorven onder Jordania’s bewind. Neem bijvoorbeeld de jeugdopleiding. Veel jeugdspelers die door de economische malaise alle kansen kregen om zichzelf te ontwikkelen tot basiskracht mogen nu voor een schrijntje de deur uit en worden vervangen door spelers uit het oostblok die totaal geen binding hebben met de club. Er heerst een communistische sfeer in Arnhem, waarbij transparantie ver te zoeken is, en de hogere orde alles scherp in de gaten houdt. Aandeelhouders worden zo snel mogelijk naar buiten gewerkt, sponsoren kiezen eieren voor hun geld en ontbinden de bestaande contracten en het stadion oogt leger dan ooit tevoren.

Heeft men in Arnhem dan niets geleerd van haar fouten uit het verleden? In het begin van deze eeuw ging het mis omdat men de macht in handen legde van één grootaandeelhouder. Anno 2011 zien we Vitesse, gedwongen door financiële nood, dezelfde fouten maken. Wie redt Vitesse!