De voetbaloorlog van Honduras en El Salvador

Betoogde ik eerder nog dat voetbal de vrede bewaakt, het kan ook grondig misgaan. Dat is één keer in de historie voorgekomen, en wel tussen Honduras en El Salvador. Deze landen stortten zich in een heuse oorlog naar aanleiding van een interland!

Voor deze oorlog, die de eerste en voorlopig enige voetbaloorlog is (laten we hopen dat dit zo blijft), moeten we teruggaan naar het jaar 1969. In dat jaar moeten de buurlanden Honduras en El Salvador onderling uitmaken wie er naar het WK mag dat in 1970 in Mexico gespeeld wordt.

De eerste wedstrijd in het tweeluik vind plaats op 8 juni. Honduras verslaat thuis El Salvador met 1-0. Het doelpunt viel in de slotminuut. De schok in El Salvador is zo groot, dat een jonge vrouw die de wedstrijd op televisie volgde, zich van pure emotie een kogel door het hart schiet. Het volk roept haar uit tot nationale heldin en ze wordt met militaire eer begraven, in aanwezigheid van de president, de regering en het nationale elftal.

Tijdens de terugwedstrijd gaat het pas echt goed mis. El Salvador wint die met 3-0, maar de spelers en de supporters van Honduras worden zwaar belaagd: er vallen twee doden, tientallen gewonden en honderdvijftig auto’s worden in brand gestoken. In Honduras worden daarop Salvadoraanse migranten aangevallen. Resultaat: één dode.

De spanning tussen beide landen loopt op en op 27 juni worden diplomatieke betrekkingen verbroken. Op 3 juli doen zich aan de grens een aantal vuurgevechten voor. Dit is voor El Salvador reden om op 14 juli een grootschaling grond en luchtoffensief te starten.

Pas onder hevige internationale druk kan een wapenstilstand worden gesloten, op 19 juli eindigt de oorlog. Er zijn ruim 2000 doden gevallen, vooral aan Hondurese kant.

Dat voetbal de gemoederen hoog kan laten oplopen was al bekend, maar dit ging alle perken te buiten. Het is te hopen dat we een dergelijke reactie op een voetbalwedstrijd niet meer zullen meemaken.